Bromek glikopironiowy () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, czwartorzędowa sól amoniowa, z grupy inhibitorów receptorów muskarynowych (M1–M3), długodziałający wziewny lek rozszerzający oskrzela w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP), stosowany również w chorobie wrzodowej, znieczuleniu ogólnym, ślinotoku, nadmiernym poceniu oraz medycynie paliatywnej.
Mechanizm działania Bromek glikopironiowy jest długo działającym antagonistą receptorów muskarynowych (M1–M3) i wykazuje 4–5 razy wyższą selektywnością do receptorów M1 i M3 niż M2 (zgodnie z teoretycznymi przewidywaniami optymalny lek antymuskarynowy stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) powinien być antagonistą jedynie receptorów M1 i M3). Poprzez wiązanie się z receptorami muskarynowymi hamuje cholinergiczne działanie acetylocholiny wydzielanej na zakończeniach nerwów przywspółczulnych oraz w mięśniach gładkich. Działanie obwodowe bromku glikopironiowego podobne jest do atropiny. Po 7 dniach wziewnego stosowania leku zostaje osiągnięty stan stacjonarny.
Zastosowanie podtrzymujące leczenie rozszerzające oskrzela w celu łagodzenia objawów u dorosłych pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc ciężka postać ślinotoku u dzieci i młodzieży w wieku od 3 lat z przewlekłymi zaburzeniami neurologicznymi pierwotna nadmierna potliwość (bezpośrednio) ogniskowa nadmierna potliwość dłoni i/lub stóp (jontoforeza) zahamowanie nadmiernego wydzielania śluzu w oskrzelach oraz zmniejszenia objętości i kwasowości soku żołądkowego w premedykacji zapobieganie bradykardii wywołanej pobudzeniem nerwu błędnego lub podaniem chlorku suksametoniowego podczas zabiegu operacyjnego zablokowanie pobudzania odruchów sercowo–naczyniowych z nerwu błędnego podczas indukcji znieczulenia i intubacji zapobieganie obwodowych działań muskarynowych po podaniu parasympatykomimetyków (takich jak neostygmina lub pirydostygmina) zastosowanych w celu odwrócenia blokady mięśniowo–nerwowej spowodowanej przez niedepolaryzujące środki zwiotczające pomocniczo w chorobie wrzodowej żołądka w przypadku kiedy przeciwwskazane jest podanie leków doustnych lub konieczne jest natychmiastowe działanie antycholinergiczne w nadmiernym wydzielaniu w drogach oddechowych lub śliny w medycynie paliatywnej (wskazanie pozarejestracyjne) Bromek glikopironiowy jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018), w postaci doustnej i wziewnej, zarówno jako preparat prosty (Seebri, Sialanar, Tovanor, Enurev), jak i w lekach złożonych z indakaterolem (Ultibro, Ulunar, Xoterna) oraz formoterolem i beklometazonem (Trimbow).
Działania uboczne Bromek glikopironiowy może powodować następujące działania niepożądane u ponad 10% pacjentów: zatrzymanie moczu, zaparcie, drażliwość, blokada nosa, zmniejszenie ilości wydzieliny w oskrzelach, a u ponad 1% pacjentów: zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zakażenie układu moczowego, pobudzenie, senność, krwawienie z nosa, wysypka, gorączka.
Przypisy
Kategoria:Alkohole trzeciorzędowe Kategoria:Antagonisty muskarynowe Kategoria:Azolidyny Glikopironiowy,Bromek Kategoria:Cykloalkany Kategoria:Czwartorzędowe związki amoniowe Kategoria:Estry kwasów karboksylowych Kategoria:Leki działające na układ oddechowy Kategoria:Leki stosowane w anestezjologii Kategoria:Leki układu pokarmowego