mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 115 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 115 (incipit THoſe lines that I before haue writ doe lie) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonet 115, podobnie jak 116, wskazuje na sprzeczność w tradycyjnym ujęciu miłości, w którym jeżeli miłość zmienia się w czasie, oznacza to, że jest niedoskonała, jednakże jeżeli wzrasta w czasie, to jest idealna.
Sonet 115 wykazuje podobieństwo do wierszy miłosnych Johna Donne’a Love’s Growth i Lovers Infiniteness, które powstały w tym samym okresie, co wskazuje na popularność metafizycznych rozważań wśród poetów tej epoki, ale nie można wykluczyć wpływu sonetu Szekspira na jego twórczość.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, wyraża zdziwienie jak to jest możliwe, że jego miłość jest jeszcze większa, pomimo tego, że w przeszłości uważał i pisał, że większa być nie może.
Konstrukcja sonetu opiera się na kontraście pomiędzy standardowymi metaforami miłości zawartymi w pierwszych trzech czterowierszach, a odwołaniem do mitologicznego wyobrażenia Kupidyna celem rozwiązania pozornej rozbieżności. Warto zauważyć, że dziecko wspomniane w przedostatnim wersie, dopiero w sonecie 153 zostaje wprost określone jako Kupidyn.
Polskie przekłady 1913 W tych wierszach, pierwej pisanych, błądziłem, Maria Sułkowska 1922 Kłamią me dawniej napisane wiersze, Jan Kasprowicz 1948 Kłamałem dawniej – trzeba przyznać się do winy, – Władysław Tarnawski 1968 Kłamałem w tamtych wierszach, że nie będę w stanie Marian Hemar 1973 Kłamią te wiersze, w których napisałem, Jerzy Łowiński 1979 Kłamią te wiersze, wcześniej napisane Maciej Słomczyński 2011 Łżą wiersze, którem wcześniej pisał – nawet wiersze, Stanisław Barańczak 2015 Kłamią me dawniej pisane ci wiersze Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a