Klasa Micro wywodzi się z Francji, gdzie pod koniec lat 70. XX wieku, w kręgach miesięcznika „Beateaux” opracowano założenia nowej klasy jachtów do żeglugi regatowo-turystycznej. Klasa zarejestrowana jest jako międzynarodowa w Międzynarodowej Federacji Żeglarskiej, a od 1999 roku rozgrywane są w niej mistrzostwa świata.
Flota podzielona jest na 3 dywizje: Proto, Racer i Cruiser (nazwy dywizji nie są tłumaczone). Dzięki takiemu podziałowi załogi mogą ścigać się ze sobą, dysponujący podobnym sprzętem, co pozwala uniknąć wyścigu zbrojeń. Klasa nie jest monotypem i w sierpniu 2018 rozróżnione jest łącznie 129 różnych konstrukcji lub wariantów.
W czasie regat całą flota startuje razem, stopniowo rozciągając się na całej trasie.
Historia Klasa została stworzona w 1977 r. z inicjatywy francuskiego czasopisma „Bateaux”, które ustanowiło podstawę pomiarową w celu stworzenia małych i łatwych w transporcie łódek niewymagających pomiarów IOR / CHS (aktualnie IMS / IRC).
Początkowe plany zakładały tylko jedno wydarzenie w roku: „Puchar Micro”. Pomysł został oparty na wymiarach istniejących łódek, takich jak Corsaire, dzięki czemu mogła powstać duża flota łodzi z Bénéteau (pierwsze 18), Jeanneau (Microsail), a potem kilku mniejszych producentów stworzyło własne Micro (Challenger, Neptun, Kelt). Stworzono bardzo innowacyjne prototypy (Nuits Blanches, Les Copines). Wkrótce francuski rynek został nasycony małymi łodziami używanymi, z których większość nadal pływa.
Zagraniczni konkurenci wykazali zainteresowanie klasą, bardzo udanym prototypem z Wielkiej Brytanii była „Speculation” (Speculation, Dogs of War, Placebo). Niestety dla klasy konkurenci z Wielkiej Brytanii, Włoch, Szwajcarii nie kontynuowali ścigania się w tej klasie. Zostali oni zastąpieni przez żeglarzy z Europy Wschodniej, a w Polsce i Rosji wyprodukowano wiele Cruiserów.
Po kilku sukcesach na arenie międzynarodowej polscy producenci wyprodukowali łódki dywizji Proto „produkcji” (Kankan, Shanta, Windjammer, Opus, Hot Boat, l’Arte) i odnieśli sukcesy. Wiodącymi krajami są aktualnie Francja, Polska i Rosja.
Jacht L’Arte 3 (proto) konstrukcji Eugeniusza Gintera to obecnie najbardziej rozpowszechniona konstrukcja również za granicą, wygrywająca od 2000 do 2008 r. niemal wszystkie mistrzostwa świata Micro.
Od 1999 roku Pucharowi Świata w klasie Micro rozgrywanemu w Gdyni Międzynarodowa Federacja Żeglarska przyznała status Mistrzostw Świata. Na regatach pojawiają się brazylijskie oraz kanadyjskie załogi.
Historia w Polsce Micro w Polsce ma bardzo bogatą, wieloletnią historię. Pierwszym polskim akcentem był start załogi jachtu „Mikron” na Micro Cup w Breście w 1986 roku. Rok później rozegrano już mistrzostwa Polski klasy Micro w Górkach Zachodnich.
Kolejne lata to już właściwe nieustające sukcesy polskich załóg, począwszy od dwóch zwycięstw słynnej „Kumpelki” w Micro Cup w latach 1987 i 1988 (skipper Jarosław Kaczorowski), przez triumfy Leona Wróbla i ostatnie sukcesy w mistrzostwach świata Stanisława Sawko, braci Przemka i Piotra Tarnackich i Piotra Ogrodnika w Micro Proto czy zwycięstwa Kazimierza Domalewskiego, Andrzeja Czapskiego, Grzegorza Banaszczyka, Piotra Słowika, Marcina Pietrzaka w Micro Cruiser. Z sukcesami na łódkach Micro ścigali się tak znakomici żeglarze jak Piotr Cichocki, Marek Muzykiewicz, Andrzej Skrzat i Szymon Szymik.
Wydarzenia Mistrzostwa Świata Rok Kraj Miejsce Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce Startujących 1999 Gdynia Stanisław Sawko, Kazimierz Domalewski, Przemysław Tarnacki 2000 Warnemünde Przemysław Tarnacki, Michał Szmul, Marcin Ossowski 2001 Maubuisson Stanisław Sawko, Piotr Tarnacki, Jacek Wysocki 2002 Achenkirch Philippe Benaben, Matthieu Loiselet, Rémi Nobileau 2003 Łeba Przemysław Tarnacki, Michał Szmul, Jacek Wysocki 2004 Nieuwpoort Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Łukasz Wosiński 2005 Usma Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Łukasz Wosiński 2006 Mèze Marcel Krauth, Marc Krauth, Fabrice Beigneux 2007 Warnemünde Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Bohdan Goralski Eugeniy Nikiforov 2008 Sopot Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Bohdan Góralski 2009 Moskwa Evgeniy Neugodnikov, Andrew Bill, Alexandr Ekimov Eugeniy Nikiforov, Dmitry Lukyanov, Pavel Brednev Sergey Musikhin, Kirill Luzin, Yury Popov72 2010 Quiberon Andrew Bill, Maxim Taranov, Mikhail Tekuchev Piotr Tarnacki Maxim Kuzmin65 2011 Usma Piotr Tarnacki, Rafał Becker, Krzysztof Mongird 2012 Traunsee Piotr Ogrodnik, Grzegorz Banaszczyk, Paweł Choroba 2013 Gdynia Piotr Tarnacki, Rafał Becker, Krzysztof Mongird 2014 Berlin Piotr Ogrodnik, Piotr Petryla, Grzegorz Banaszczyk Gennadiy Svistunow, Grigorii Mikhalev, Igor Kornalevsiky Piotr Tarnacki, Jakub Pawluk, Krzysztof Mongrid 2015 Brześć Piotr Ogrodnik, Grzegorz Banaszczyk, Piotr Petryla Gennady Svistunov, Grigorii Mikhalev, Igor Kornalevskiy Piotr Tarnacki, Marcin Celmerowski, Rafal Becker63 2016 Jezioro Pskowskie Piotr Ogrodnik, Grzegorz Banaszczyk, Piotr Petryla Igor Lipen, Maxim Taranov, Dmitry Kolesnikov Andrey Anfinogenov, Michail Ostapushenko, Andrey Kuzmin 2017 Annecy Piotr Tarnacki, Grzegorz Banaszczyk, Bartosz Makala Piotr Ogrodnik, Tomasz Brzozowski, Paweł Choroba Maxime Brunel, Lionel Tissot, Lucas Tissot68 2018 Świnoujście Piotr Tarnacki, Grzegorz Banaszczyk, Bartosz Makala Rafał Sawicki Vladimir Bazhenov25 2019Liptovska Mara Piotr Tarnacki, Grzegorz Banaszczyk, Bartosz Makala Maciej Celmerowski, Wojciech Moczkowski, Oskar Śleziona Vladimir Bazhenov, Andrey Babushkin, Andrey Kuzmin33 2020 Gdynia Odwołane z powodu pandemii COVID-19. 2021 Martigues 123Piotr ManczakFiladelfia BachorzBartosz Jędrychowicz 29086Bruno DossatNicolas PierrotPierre Romero 125Rafał MoszczyńskiMarcin PecakMaciej Ciężki27
Przypisy
Zewnętrzne odnośniki
Kategoria:Typy i klasy jachtów Kategoria:Slupy żaglowe