1 Dywizjon Taborów – oddział taborów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

W okresie swojego istnienia jednostka przechodziła kilkakrotnie reorganizację. W 1923 dywizjon stacjonował w Warszawie, a w 1939 kadra 1 dywizjonu taborów stacjonowała w Małkini.

Forowanie i zmiany organizacyjne W 1923 dywizjon podlegał Dowództwu Okręgu Korpusu Nr I i stacjonował w Warszawie. Dowódca dywizjonu pełnił jednocześnie funkcję szefa taborów Okręgu Korpusu Nr I.

1 października 1925, w „związku z reorganizacją wojsk taborowych”, dywizjon został przeformowany w „1. Szwadron Taborów”. Jednocześnie zostało utworzone Szefostwo Taborów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I. W lipcu 1926, „w związku z redukcją stanów liczebnych formacji taborowych (rozkaz MSWojsk. Oddz. I Szt. Gen. L. 2579/org. i rozporządzenie wykonawcze Dep. II L. 1600/tab. tjn.)” szwadron został skadrowany.

12 września 1930 roku została wydana „Organizacja taborów na stopie pokojowej. Przepisy służbowe”, a 18 września 1930 roku został wydany rozkaz o wprowadzeniu w życie organizacji formacji taborowych. 1 szwadron taborów został przeformowany w kadrę 1 dywizjonu taborów.

W 1939 kadra 1 dywizjonu taborów stacjonowała w Małkini.

Struktura organizacyjna Organizacja dywizjonu w 1923 dowództwo dywizjonu cztery lub pięć szwadronów taborowych skład i warsztat taborowy kadra szwadronu zapasowego Kadra Okręgowego Szpitala Koni nr I w Warszawie kolumny przewozowe

Obsada personalna

Dowódcy dywizjonu i szwadronu oraz komendanci kadry płk tab. Witold Płatuski (1923 – 1 X 1925 → szef Szefostwa Taborów DOK I) ppłk tab. Antoni Józef Chocieszyński (1 X 1925 – VII 1926 → szef Szefostwa Taborów DOK IV) mjr tab. Marian Frydrychowicz (VII 1926 – VI 1927 → szef Szefostwa Taborów OK VII) kpt. tab. Marian Czerkawski (VI 1927 – 1 IV 1929 → kierownik referatu w Departamencie Intendentury MSWojsk) mjr tab. Karol Czulak (VI 1930 – XII 1932 → szef służby taborowej w Dowództwie KOP) rtm. / mjr tab. Albin Nowotny (od VI 1933) kpt. Rafał Narkon (był III 1939)

Zastępcy dowódcy dywizjonu mjr tab. Zygmunt Bogusz (1923 – 1924 → zastępca dowódcy 9 dtab) mjr tab. Jan Aleksander Maetschke (XI 1924 – 1 X 1925 → kadra oficerów taborowych)

Kwatermistrzowie kpt. tab. Marian Czerkawski (1 X 1925 – VI 1927 → p.o. dowódcy szwadronu) kpt. tab. Jan Pawlicki (od VI 1927)

Obsada personalna kadry 1 dywizjonu taborów w marcu 1939 roku komendant kadry – kpt. Rafał Narkon oficer mobilizacyjny – kpt. Stefan III Tomaszewski oficer administracyjno-materiałowy – por. Józef Ziemian-Ziemiński

Żołnierze dywizjonu – ofiary zbrodni katyńskiej

Biogramy zamordowanych znajdują się na stronie internetowej Muzeum KatyńskiegoKsięgi Cmentarne – biogramy oficerów. Nazwisko i imięstopieńzawódmiejsce pracy przed mobilizacjązamordowany Chludziński Włodzimierzpodporucznik rezerwyprawnikKatyńMikoszewski BronisławKsięgi Cmentarne – wpis 2372.porucznik rezerwyinżynierKatyńPfeilstecher Zdzisławpodporucznik rezerwyurzędnikKatyńWilecki AlfredKsięgi Cmentarne – wpis 4057.major rezerwydziennikarzPolska Agencja PrasowaKatyńBartha Ludwikpodporucznik rezerwyCharkówBukowski FranciszekKsięgi Cmentarne – wpis 4711.porucznik rezerwykupiec(e)CharkówGlinicki ZygmuntKsięgi Cmentarne – wpis 5203.porucznik rezerwyartysta malarzCharkówSawicki Ludomirpodporucznik rezerwynauczycielszkoła powszechnaCharkówWacowski Janporucznik rezerwyCharków

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polskie dywizjony taborowe Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Warszawie Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Małkini