Stefan Due Schmidt (ur. 28 sierpnia 1994 w Kopenhadze) – duński łyżwiarz szybki i rolkarz szybki.

Mieszka w Kopenhadze, gdzie trenuje w klubie HLF72. Studiuje na University College Sjaelland Ankerhus w Sorø. Jego trenerem jest były duński sportowiec Jesper Carlson. Jak sam twierdzi, najbardziej motywująco na rozwój jego kariery wpłynął jego młodszy brat Philip Due Schmidt, który również jest panczenistą i rolkarzem. Jego idolami są byli kolarze szosowi: Szwajcar Fabian Cancellara i Belg Tom Boonen oraz były belgijski kolarz przełajowy Sven Nys. Zna trzy języki: duński, angielski i niemiecki.

Kariera Przygodę ze sportem Schmidt zaczął jako dziecko od jazdy na rolkach w 2000 roku. Był zaangażowany w rolkarstwo przez wiele lat, w 2003 roku pojechał swój pierwszy wyścig, a już w 2007 roku dołączył do kadry narodowej. W 2011 r. został nawet dwukrotnym mistrzem Europy juniorów. Jak później twierdził, było to jego najbardziej niezapomniane sportowe osiągnięcie. Obecnie wciąż reprezentuje Danię na arenie międzynarodowej jako rolkarz szybki. W 2015 r. zajął 25. miejsce w maratonie na Mistrzostwach Świata w Kaohsiung w Chińskim Tajpej.

W międzyczasie jednak bardziej spodobał mu się pomysł lepszego ścigania się z czasem na lodzie. W 2008 roku podjął się łyżwiarstwa szybkiego. Uwielbiał jeździć na rolkach z bratem, a także samemu i w drużynie, jednak po odkryciu łyżwiarstwa szybkiego uświadomił sobie, że bardziej cieszy się uczucia prędkości na lodzie.

Po raz pierwszy na łyżwiarskiej arenie międzynarodowej Duńczyk pojawił się podczas mistrzostw świata juniorów w fińskim Seinäjoki w 2011 roku, gdzie zajął 32. miejsce na dystansie 1500 m. Pierwszy start w Pucharze Świata zaliczył rok później, zajmując w holenderskim Heerenveen 29. miejsce na 30 zawodników w grupie B na dystansie 5000 m. W tym samym roku zajął też najlepsze jak dotąd miejsce na imprezie mistrzowskiej. Na mistrzostwach świata juniorów w japońskim Obihiro zdobył 10. miejsce na dystansie 5000 m. W 2013 roku zajął 7. miejsce w klasyfikacji końcowej startu masowego w Pucharze Świata juniorów. Rok później był bliski powtórzenia tego wyniku, ale ostatecznie skończyło się na 8. pozycji. W 2017 roku zajął najlepsze jak do tej pory miejsce w Pucharze Świata w łyżwiarstwie szybkim. W holenderskim Heerenveen wywalczył 12. miejsce w starcie masowym.

Jego celem i ambicją był wyjazd na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018 do koreańskiego Pjongczangu oraz Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2022 do chińskiego Pekinu. Pierwszy krok udało mu się już zrobić. W olimpijskim finale startu masowego zajął 13. lokatę.

Podczas swojej krótkiej kariery doznał już kilku poważnych urazów. W 2008 roku złamał rękę i musiał zrobić przerwę od sportu na 8 tygodni. W 2011 roku ponownie złamał rękę oraz zerwał więzadło, przez co musiał odpoczywać przez 10 tygodni. Cztery lata później ponownie złamał rękę, tym razem aż dwa razy.

Przypisy

Bibliografia Profil na stronie Schaats Statistieken.nl

Linki zewnętrzne

Kategoria:Duńscy łyżwiarze szybcy Kategoria:Duńscy olimpijczycy (Pjongczang 2018) Kategoria:Duńscy olimpijczycy (Pekin 2022) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze Kategoria:Łyżwiarze szybcy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Łyżwiarze szybcy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022 Kategoria:Urodzeni w 1994