Schronisko turystyczne na Kozińcach – górskie schronisko turystyczne, które znajdowało się w Beskidzie Śląskim, na Kozińcach. Schronisko zostało zlikwidowane a budynek przeznaczona na mieszkania.
Historia Budynek schroniska został wybudowany w drugiej połowie lat 20. XX wieku. Jest to obiekt piętrowy, drewniany, posadowiony na kamiennej podmurówce. Schronisko rozpoczęło działalność ok. 1930 i miało 20 miejsc noclegowych na łóżkach. W obiekcie funkcjonowała stacja narciarsko-turystyczna krakowskiego Towarzystwa Krzewienia Narciarstwa.
Właścicielem schroniska był Paweł Halama, znany ze swego patriotycznego zaangażowania. W początkowym okresie II wojny światowej w schronisku często przebywali polscy oficerowie oczekujący na przerzut przez granicę. Dojeżdżali oni pociągiem do końcowej stacji w Wiśle Głębcach jako turyści. Co kilka dni Paweł Halama przeprowadzał kolejną grupę do domu rodziców swojej żony Anny, gdzie uciekinierów przejmował jej brat i przeprowadzał ich w rejonie Jaworzynki przez granicę na Słowację.
W 1941 władze okupacyjne nakazały zamknięcie obiektu, który jednak będąc także domem mieszkalnym nadal funkcjonował. Z czasem zaczęli się w nim pojawiać członkowie pierwszych organizowanych w Beskidzie Śląskim grup partyzanckich. Ok. 1943 r. Pawła Halamę wcielono do Wehrmachtu. Nie przeżył on wojny, zastrzelony pod jej koniec na terenie Jugosławii, przy próbie dezercji z oddziału.
Po wojnie 15 stycznia 1947 w obiekcie uruchomiono stację turystyczną oddziału cieszyńskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, a następnie Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Udostępniono wtedy 15 miejsc noclegowych dla turystów.
Budynek schroniska przeznaczono na mieszkania.
Przypisy
Bibliografia
fotopolska.eu: Wisła, ul. Kozińce osiedle 13
Kategoria:Nieistniejące schroniska beskidzkie Kategoria:Dawne schroniska Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego