Ignacy Nepomucen Bardziński herbu Awdaniec (ur. 31 sierpnia 1750 w Głaznowie, zm. 15 grudnia 1813) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński, proboszcz łęczycki, doktor obojga praw i teologii.
Życiorys Syn podczaszego łęczyckiego Józefa i Marii Morzęckiej herbu MoraStanisław Karwowski, Gniezno, Poznań 1892, s. 302.. 23 czerwca 1776 przyjął święcenia diakonatu, a 21 lipca 1776 prezbiteriatu i został kapłanem archidiecezji gnieźnieńskiej. W 1799 mianowany kanonikiem gnieźnieńskim.
27 marca 1809 papież Pius VII prekonizował go biskupem pomocniczym gnieźnieńskim oraz biskupem in partibus infidelium satalskim. 2 lipca 1809 przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa gnieźnieńskiego Ignacego Raczyńskiego. Asystował mu biskup-nominat pomocniczy gnieźnieński o. Wawrzyniec Bartłomiej Ignacy Antoni Raczyński OCist.
Przypisy
Bibliografia
GCatholic.org
Ignacy Bardziński Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Biskupi katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Duchowni archidiecezji gnieźnieńskiej (I Rzeczpospolita) Kategoria:Kanonicy gnieźnieńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Polscy kanoniści Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy Kategoria:Prepozyci łęczyckiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Urodzeni w 1750 Kategoria:Zmarli w 1813