Instytut Techniczny Uzbrojenia – instytucja naukowo-doświadczalna Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

W programach badawczych Instytutu Technicznego Uzbrojenia ważną pozycję zajmowały prace i studia nad bronią artyleryjską oraz doświadczenia i próby z amunicją karabinową i działową. Przedmiotem zainteresowań instytutu były też sprawy zamówień części i przyrządów uzbrojenia.

Formowanie i zmiany organizacyjne gen. Józef Leśniewski, szef MSWoj, rozkazem nr 2232 z 24 czerwca 1919 roku powołał Instytut Wojskowo - Techniczny.

"Celem zwiększenia sprawności M.S.W. na polu organizacyjno-administracyjnym, łączy się wszystkie sprawy wojskowe o charakterze czysto przyrodniczo-technicznym i technologicznym w Instytucie Wojskowo-Technicznym.

Instytut ten będzie najwyższym zakładem w kraju dla pielęgnowania i rozwoju wszystkich gałęzi techniki wojennej, dla opracowywania odnośnych zadań i dla rozstrzygania odnośnych zagadnień. Pod tym względem będzie on czynnikiem pomocniczo-doradczym M.S.W. w całej dziedzinie techniki wojennej"

6 marca 1926 r. Departament III MSWoj rozkazem L. dz. 615/tj. Og.Org.Mob przeorganizował Radę Artyleryjską Instytutu w Instytut Badań Artylerii (IBA)

Z dniem 7 kwietnia 1927 Instytut Badań Artylerii został przemianowany na Instytut Badań Materiałów Uzbrojenia. W lipcu 1932 roku komórka instytutu – Centrala Badań Poligonowych zmieniła nazwę na Centrum Badań Balistycznych, a 28 czerwca 1935 Instytut Badań Materiałów Uzbrojenia został przekształcony w Instytut Techniczny Uzbrojenia.

Struktura organizacyjna Struktura w 1926: kierownictwo Centrala Badań Poligonowych Centrala Badań Laboratoryjnych redakcja „Przeglądu Artyleryjskiego” biuro techniczne Struktura w 1935: sekretariat oddział ogólno-techniczny oddział artylerii oddział broni małokalibrowej oddział chemiczny oddział konstrukcyjny samodzielny referat administracyjny komisja normalizacyjna dział badań pirotechnicznych Centrum Badań Balistycznych

Kadra instytutu Kierownicy instytutu płk uzbr. Eugeniusz Szpręglewski (XII 1930 – III 1932) ppłk / płk uzbr. inż. Stanisław IV Witkowski (III 1932 – 1938) ppłk uzbr. inż. Andrzej Pomaski (1939)

Kadra oficerska w 1932 roku

Obsada personalna instytutu w 1939 Pokojowa obsada personalna instytutu w marcu 1939 roku: kierownik instytutu – ppłk inż. Andrzej Pomaski zastępca kierownika instytutu – ppłk inż. Lucjan Marceli Małachowski kierownik oddziału ogólno-technicznego – ppłk dr Tadeusz Felsztyn kierownik referatu ewidencyjno-statystycznego – kpt. Karol Wacław Michał Veltze kierownik oddziału artyleryjskiego – ppłk Aleksander Tupaj-Isertingen kierownik działu broni artyleryjskiej – ppłk inż. Stefan I Szymański kierownik referatu dział i trakcji – kpt. inż. Stanisław Karol Jarzębiński referent – kpt. inż. Aleksander Romuald Czekalski kierownik referatu artylerii specjalnej i okopowej – kpt. uzbr. Eugeniusz Bagieński †1940 Katyń kierownik działu amunicji artyleryjskiej – kpt. Mikołaj Tarnowski kierownik referatu amunicji artyleryjskiej – mjr Tadeusz Kuphal referent – kpt. inż. Józef Stanisław Powroźnik †1940 Katyń kierownik referatu amunicji specjalnej i okopowej – kpt. Edward Łopatto kierownik oddziału broni małokalibrowej – ppłk inż. Tadeusz Edmund Stanisław Łukaszewski kierownik referatu broni maszynowej – mjr inż. Konstanty Borozdin referent – por. Janusz Zgierski kierownik referatu broni ręcznej – mjr Edward Rutta referent – kpt. Zdzisław Tułodziecki kierownik oddziału chemicznego – ppłk Jan I Świderski kierownik laboratorium analizy materiałów wybuchowych – mjr Witold Aleksander Karolewski kierownik laboratorium prochów – mjr inż. Jan VI Dąbrowski kierownik oddziału konstrukcji – mjr Ludwik Bezezowski

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Warszawie Kategoria:Polskie instytuty wojskowe Kategoria:Służba uzbrojenia II Rzeczypospolitej