Erich Fließ (także: Erich Fliess, ur. 2 kwietnia 1857 w Gnieźnie, zm. 23 lipca 1898 w Berlinie) – niemiecki pisarz i publicysta.
Życiorys Był synem pastora. Gimnazjum ukończył w Gnieźnie. Potem studiował prawo w Berlinie. Aplikację prawniczą odbył w Poznaniu, ale postanowił zrezygnować z kariery państwowej i zajął się pisarstwem. Wyjechał do Berlina. Od 1893 był redaktorem Berliner Fremdenblatt. Był jednym ze znaczących przedstawicieli Ostmarkenliteratur. Pisał wiele na temat Prowincji Poznańskiej, którą bardzo dobrze poznał w młodości (w Poznaniu rozgrywa się m.in., część akcji powieści Die drei Erinnyen)Ewa Gresser, Die Stadt Posen in der deutschsprachigen Literatur (1772-1918), w: Dysertacje Wydziału Neofilologii UAM w Poznaniu, Wydział Neofilologii UAM w Poznaniu, Poznań, 2016, s.190-191.
Zal Mavet Jedna z wcześniejszych i typowych dla nurtu Ostmarkenliteratur powieść zawiera rozległe opisy polskich wsi (stereotyp tzw. polnische Wirtschaft). Jej gliniane domy, strzechy, walące się stajnie i na wpół zgniłe studnie z żurawiem robiły dość żałosne wrażenie. Brudna młodzież mieszkająca we wsi, przeważnie ubrana tylko w brudną, podartą koszulę [...], za to z grubą futrzaną czapką na kołtunowatej czuprynie - żeby nie zmarzły wszy [...] biegała za pojazdami razem z najeżonymi wiejskimi kundlami drąc się i ujadając. Polska wieś w jego powieściach musiała być brudna i zaniedbana.
Trzy Erynie W noweli autor opisuje oczekiwania niemieckiego kolonisty przyjeżdżającego do Prowincji Poznańskiej. Napędzony przychylnymi opiniami Heinricha Heinego o tutejszych kobietach ulega na miejscu rozczarowaniu. Polskie kobiety nie są takie, jak się spodziewał. Choć często ładne, to jednak intrygują przeciw Niemcom, podburzają mężów, maja grację niedbałych ruchów i powierzchownie traktują życie. Mądry Niemiec to ten, który nie ulega ich wdziękom.
Der Proboszcz W klasycznym dla ksenofobicznej Ostmarkenliteratur opowiadaniu Der Proboszcz portretuje fikcyjną postać księdza Wojciecha Przybylskiego z Sokolnik, który wyrósł na zdrowego młodzieńca mimo niedostatecznej opieki i zupełnie niewiarygodnego brudu prawdziwego polskiego gospodarstwa chłopskiego. Ksiądz krzewi we wsi miłość do Polski i religijny fanatyzm, ale wkrótce zakochuje się w pięknej Anielce, szlachciance, córce polskiego bankruta. Akcja ukazać miała polską szlachtę i jej słabości, a także wątłość charakteru polskich księży katolickich. Hrabinę Brzezińską opisał jako wyniosłą intrygantkę, knującą podstęp z arystokratyczną ciasnotą umysłu. Według Fließa typowy polski szlachcic w swej młodości niczego się nie nauczył i był [...] żarliwym wrogiem wszelkiej pracy. Polski woźnica miał natomiast słowiańską czaszkę, nos złożony najwyraźniej w połowie z wódki, w połowie z tabaki oraz że uchodzić mógł za przykład największej ludzkiej durnoty. Powyższe nie przeszkadzało, by krakowski Przegląd Literacki (nr 4 z 1898) zrecenzował opowiadanie pozytywnie: Tendencyjnie jest w niej namalowana tylko szlachta, reprezentowana przez hrabinę Zabłocką. Nienawiści do polskości i katolicyzmu nie ma śladu w tej ładnie napisanej noweliPrzegląd Literacki, nr 4/1898, s.14.
Dzieła Wybrane utwory: Zal Mawet – Schatten des Todes. Zwei Geschichten aus dem Osten des Reiches (opowiadania, 1890) Miasmen (powieść, 1893) Die drei Erinnyen, pol. Trzy Erynie (nowela, 1896) Außer Reih und Glied (humoreska, 1896) Säbel verhängt (opowiadanie, 1897) Der Proboszcz. Eine Geschichte aus dem Osten des deutschen Reiches (opowiadanie, 1897) Minnedienst. Militärhumoresken (humoreski, 1898) Der Lump (opowiadanie, 1898) Postillon d'amour und andere Geschichten (opowiadania, 1898) Der Herr Collega (opowiadanie, 1898)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Niemieccy publicyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Gnieźnie Kategoria:Pisarze związani z Berlinem Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1898