Lech Wacław Smólski (ur. 14 lipca 1897 w Osięcinach, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik uzbrojenia rezerwy Wojska Polskiego, nauczyciel, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Joanny ze Szczepkowskich. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej i uczestnik wojny z bolszewikami. Po zakończeniu walk został skierowany do pracy w Warmińskim Komitecie Plebiscytowym. W 1923 ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie. Następnie pracował jako nauczyciel w szkołach w Mińsku Mazowieckim, ucząc w tamtejszej Szkole Realnej Męskiej i Gimnazjum Męskim. W 1929 roku przeniósł się do Częstochowy, gdzie objął stanowisko dyrektora prywatnej szkoły handlowej Stowarzyszenia Kupców Polskich. Podczas pobytu w tym mieście dał się poznać jako społecznik, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącego Związku Oficerów Rezerwy RP oraz wiceprzewodniczącego Ligi Morskiej i Kolonialnej. Był również rzeczoznawcą sądowym i radnym miejskim. Od 1935 pracował w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 29. lokatą w korpusie oficerów rezerwy uzbrojenia.
Po wybuchu II wojny światowej z Częstochowy udał się do Instytutu Technicznego Uzbrojenia w Warszawie, do którego miał przydział mobilizacyjny. 5 września 1939 z Warszawy został ewakuowany na wschód. 17 września agresja sowiecka na Polskę zastała go w Mizoczu na Wołyniu. Tam też został aresztowany i osadzony w obozie w Kozielsku. 30 kwietnia 1940 został zamordowany w lesie katyńskim. Jest pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
W 1919 roku ożenił się ze Stefanią Furgo. Małżeństwo miało dwójkę dzieci: syna Andrzeja i córkę Hannę.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (15 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”. 5 listopada 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”..
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Członkowie Ligi Morskiej i Kolonialnej (1930–1939) Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Związku Oficerów Rezerwy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Działacze społeczni i kulturalni związani z Częstochową Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Kozielsku (1939–1940) Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Osięcinach Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele związani z Częstochową Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Porucznicy uzbrojenia II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1940