Rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – zawody w rugby 7, które odbyły się w Tokio podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020. Była to druga edycja zawodów rugby siedmioosobowego na letnich igrzyskach olimpijskich, turnieje w pełnej, piętnastoosobowej odmianie, czterokrotnie znalazły się w programie olimpijskim w latach 1900–1924. W rozegranych w dniach 26–31 lipca 2021 roku zawodach wzięło udział po dwanaście zespołów liczących maksymalnie dwunastu zawodników.

Informacje ogólne Była to druga edycja zawodów w rugby 7 w historii letnich igrzysk olimpijskich. Dwa lata przed rozpoczęciem igrzysk ustalono, że zawody w rugby 7 odbędą się w dniach 27 lipca – 1 sierpnia 2020 roku, przy czym pierwsze trzy dni zarezerwowane były na mecze mężczyzn, trzy kolejne zaś na spotkania kobiet, w połowie kwietnia 2019 roku ogłoszono natomiast godziny rozgrywania sesji każdego z meczowych dni. Na ich arenę, jeszcze w czerwcu 2015 roku, wyznaczono Tokyo Stadium.

Z uwagi na pandemię COVID-19 pod koniec marca 2020 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski podjął decyzję o przełożeniu, a następnie podał nowe daty rozegrania igrzysk – dokładnie rok później od oryginalnego terminu. Uaktualniony ramowy harmonogram opublikowano w połowie lipca 2020 roku, a szczegółowy na początku lipca 2021 roku, pod koniec czerwca tegoż roku nastąpiło zaś rozstawienie i podział na grupy. Sędziowie zawodów zostali wyznaczeni 16 kwietnia 2021 roku, na sto dni przed rozpoczęciem zawodów, a w połowie lipca zaprezentowano meczową piłkę.

W lipcu 2018 roku organizatorzy ujawnili zakres cenowy biletów, który kształtował się w granicach 2500–25 500 JPY, zaś sprzedaż biletów została uruchomiona w maju 2019 roku.

Ze względu na brak zaplanowanych międzynarodowych turniejów światowy związek przeznaczył 2,5 miliona USD na przygotowania dla zakwalifikowanych zespołów, zorganizowano następnie towarzyskie zawody w Madrycie i Dubaju, test został także przeprowadzony na olimpijskim obiekcie.

Według World Rugby liczba odwiedzin oficjalnej strony internetowej niemal podwoiła się w porównaniu do poprzednich igrzysk, aktywność w mediach społecznościowych wzrosła o 77 procent przy setkach tysięcy nowych użytkowników, a pliki wideo na wszystkich platformach zostały wyświetlone 22 miliony razy.

Kwalifikacje

Oficjalne ogłoszenie systemu kwalifikacji przez World Rugby nastąpiło w połowie września 2018 roku po zatwierdzeniu przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Proces kwalifikacji dla zespołów obojga płci był co do zasady taki sam i obejmował jedno miejsce dla gospodarza igrzysk, cztery dla czołowych drużyn światowego cyklu (World Rugby Sevens Series i World Rugby Women’s Sevens Series), sześć dla zwycięzców turniejów eliminacyjnych w każdym z sześciu regionów podlegających WR oraz jedno dla triumfatora światowego turnieju kwalifikacyjnego, w którym wystąpi po dwanaście zespołów wyznaczonych z klucza geograficznego, które do tego czasu nie uzyskają awansu. Regionalne turnieje odbędą się pomiędzy 30 czerwca a 31 grudnia 2019 roku. W turniejach ostatniej szansy, zaplanowanych do rozegrania do 30 czerwca 2020 roku, każdemu z regionów przyznano po dwa miejsca. Na początku kwietnia 2019 roku, ogłaszając daty regionalnych turniejów, World Rugby wprowadziło zastrzeżenie, że w przypadku, gdy kwalifikację z WSS uzyskają dwie północnoamerykańskie żeńskie reprezentacje, nie będzie automatycznego awansu na igrzyska z tego regionu, zaś to miejsce zostanie przekazane dla finalisty światowego turnieju.

Podobnie jak w poprzedniej edycji tworzące jeden komitet olimpijski Anglia, Walia i Szkocja wyznaczyły obie angielskie reprezentacje na przedstawicieli Wielkiej Brytanii.

MężczyźniKobietyReprezentacjaMiejscaPodstawa kwalifikacjiMiejscaReprezentacja1gospodarz14światowe serie WR41Rugby Europe11Rugby Africa11Asia Rugby11Rugby Americas North0–1—1Sudamérica Rugby11Oceania Rugby11turniej światowy1–2

Zawody

W obu turniejach reprezentacje zostały podzielone na trzy czterozespołowe grupy według wyników osiągniętych w poprzednich dwóch sezonach światowych serii oraz innych turniejach usankcjonowanych przez World Rugby. W pierwszej fazie rywalizowały one systemem kołowym, po czym ustalony został ranking przed fazą pucharową, a pierwsze osiem zespołów awansowało do ćwierćfinałów.

Wśród mężczyzn pierwszy dzień z kompletem zwycięstw zakończyło pięć reprezentacji, do półfinałów awansowały natomiast Fidżi, Argentyna, Nowa Zelandia i Wielka Brytania. Mistrzami olimpijskimi zostali ponownie reprezentanci Fidżi, którzy w finale pokonali Nową Zelandię, zaś brązowy medal zdobyła Argentyna. Kapitan triumfatorów, Jerry Tuwai, został pierwszym podwójnym złotym medalistą olimpijskim w rugby 7.

Z kolei wśród kobiet pierwszy dzień z kompletem zwycięstw zakończyły cztery reprezentacje, choć Nowozelandki musiały odrobić dużą stratę w meczu z Brytyjkami, natomiast niespodzianką była łatwa wygrana Fidżi nad Kanadą. W swoich grupach zwyciężyły zespoły USA, Nowej Zelandii i Francji, zaś Fidżyjki kontynuowały dobrą passę eliminując obrończynie tytułu – Australijki – w ćwierćfinałach. Następnie w półfinale uległy Nowozelandkom, jednak dopiero po dogrywce, w drugim zaś Francuzki okazały się lepsze od Brytyjek. Mistrzyniami olimpijskimi zostały reprezentantki Nowej Zelandii, które w finale pokonały Francję, brązowy medal zdobyła zaś reprezentacja Fidżi, a był on jednocześnie pierwszym żeńskim medalem dla tego kraju.

Medaliści Konkurencja 16px Mistrz 16px Wicemistrz 16px III miejsceTurniej mężczyznKalione NasokoJosua VakurinabiliMeli DerenalagiIosefo MasiAsaeli TuivuakaSemi RadradraVilimoni BotituWaisea NacuquNapolioni BolacaJiuta WainiqoloAminiasi TuimabaJerry TuwaiSireli MaqalaGareth BaberTim MikkelsonScott CurryDylan CollierTone Ng ShiuAmanaki NicoleAndrew KnewstubbNgarohi McGarvey-BlackSione MoliaKurt BakerJoe WebberEtene Nanai-SeturoRegan WareWilliam WarbrickClark LaidlawSantiago ÁlvarezLautaro BazánLucio CintiRodrigo EtchartLuciano GonzálezRodrigo IsgroSantiago MareIgnacio MendyMarcos MonetaMatías OsadczukGastón RevolGermán SchulzFelipe del MestreSantiago Gómez CoraTurniej kobietPortia WoodmanSarah HiriniRuby TuiTyla Nathan WongTheresa FitzpatrickStacey FluhlerMichaela BlydeAlena SailiRisaleaana Pouri-LaneKelly BrazierGayle BroughtonShiray KakaTenika WillisonAllan BuntingCoralie BertrandAnne-Cécile CiofaniCaroline DrouinCamille GrassineauLina GuerinFanny HortaShannon IzarChloé JacquetCarla NeisenSéraphine OkembaChloé PelleJade UlutuleNassira KondeChristophe ReigtRusila NagasauRejieli DaveuaSesenieli DonuVasiti SolikovitiReapi UluinasauLavenia TinaiViniana RiwaiAna NaimasiAlowesi NakociLaisana LikucevaRoela RadiniyavunaLavena CavuruAna Maria RoqicaSaiasi Fuli

Tabela medalowa Miejsce Państwo Razem11102210123010140011 Razem 2 2 2 6

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Zawody sportowe w Chōfu