Świerk Engelmanna (Picea engelmannii Parry ex Engelm.) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje naturalnie w górach zachodniej Ameryce Północnej, od 750 m do 3300 m n.p.m., gatunek lasotwórczy.
Morfologia left|thumb|180px|Szyszka left|thumb|180px|Igły Pokrój Drzewo dorastające do 20–30 m, jego korona jest stożkowata, wąska. Gałęzie są osadzone na pniu w gęstych okółkach, nieco zawieszone. Pędy żółtobrązowe do kremowych, wąsko bruzdowane, pokryte drobnymi gruczołkami, rzadko nagie. Liście Igły na pędach skierowane skośnie ku przodowi, długości 1,2–2,5 cm, są cienkie, mogą być proste lub lekko wygięte, koloru sinozielonego; rozdarte pachną nieprzyjemnie. Szyszki Jasnobrązowe, długości 3–8 cm. Łuski niezbyt liczne i słabo pofałdowane, bez grudek żywicy. Gatunki podobne Świerk kłujący Picea pungens różni się pędami nagimi, liśćmi nastroszonymi prostopadle do pędu, często srebrzystymi, większymi szyszkami zwykle z grudkami żywicy.
Systematyka i zmienność Gatunek z podsekcji Pungentes i sekcji Casicta w obrębie rodzaju świerk Picea. Tworzy mieszańce ze świerkiem kłującym P. pungens, sitkajskim (P. sitchensis) i białym (P. engelmannii). Mieszańce z tym ostatnim zwane są świerkiem zachodnim P. ×albertiana. Są to drzewa o bardzo wąskiej koronie, pędach owłosionych bez nalotu woskowego oraz pękatych szyszkach o łuskach ostro zakończonych. Od tego mieszańca pochodzi popularnie uprawiana odmiana 'Conica'.
Zastosowanie Drewno tego świerka jest wykorzystywane do produkcji papieru, piłowania i okładzin. Drewno wolno rosnących świerków Engelmanna, które znajduje się na wyższych wysokościach, służy również do budowy gitar akustycznych, skrzypiec i fortepianów.
Rzadko uprawiany w parkach i ogrodach.
Przypisy
Kategoria:Sosnowate