Jan Kanty PiętakDo 1918 jako urzędnik administracji Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Johann Piętak”. (ur. 1885 we Lwowie, zm. 10 kwietnia 1933 w Otwocku) – polski prawnik z tytułem doktora, urzędnik w Prezydium Rady Ministrów II Rzeczypospolitej, pierwszy prezes Najwyższego Trybunału Administracyjnego.

thumb|240px|Grobowiec rodzinny Jana Kantego Piętaka

Życiorys Urodził się w 1885 we Lwowie. W 1903 w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Wawrzyniec Kubala, Kazimierz Thullie). W 1907 ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Następnie pracował w c. k. Namiestnictwie we Lwowie, od 1913 w c. k. Ministerstwie Skarbu w Wiedniu, przez dwa lata w sekretariacie prawniczym c. k. Trybunału Administracyjnego w Wiedniu, po czym był urzędnikiem prezydialnym w c. k. Ministerstwie Wyznań i Oświecenia w Wiedniu. Do 1918 był przydzielony do służby w c. k. Trybunale Administracyjnym (niem. K. K. Verwaltungs-Gerichtshof) w randze radcy sekcji pełniąc funkcję komisarza finansowego z c. k. Ministerstwa Finansów.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w charakterze starszego referenta, a od 1920 w randze radcy ministerialnego kierował referatem wyznania prawosławnego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, po czym został zwolniony na własną prośbę z dniem 30 czerwca 1922 (po ogłoszeniu autokefalii kościoła prawosławnego w Polsce) i przeszedł do pracy w Prezydium Rady Ministrów. W Prezydium Rady Ministrów był radcą prawnym w Departamencie Ustawodawczym. Następnie od sierpnia 1926 kierownikiem Działu Prawnego Prezesa Rady Ministrów, a od 1 kwietnia 1927 do 3 listopada 1932 był szefem Biura Prawnego Prezesa Rady Ministrów. Był w składzie Polskiej Komisji Współpracy Prawniczej Międzynarodowej. Pełnił funkcję delegata rządu RP na rokowania z komisją papieską w sprawie wykonania konkordatu. Jako urzędnik PRM był autorem projektu późniejszego rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 27 października 1932 r. Prawo o Najwyższym Trybunale Administracyjnym. Decyzją prezydenta RP Ignacego Mościckiej 3 listopada 1932 został mianowany na stanowisko pierwszego prezesa NTA (został nim zarówno pod względem historycznym jak i funkcyjnym). Działał również na polu społecznym, będąc wiceprezesem Komitetu Pomocy Dzieciom Pracowników Państwowych oraz prezesem Związku Urzędników Państwowych z Akademickim Wykształceniem.

Zmarł po trzech miesiącach choroby 10 kwietnia 1933 w Otwocku. Został pochowany 12 kwietnia 1933 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 113-3-23).

Był żonaty z Zofią z Horwathów (zm. w 1928 w wieku 33 lat). Miał córki.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1928)M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 175 „za wybitne zasługi na polu pracy ustawodawczej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi na polu pracy państwowej”. Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (Austro-Węgry, przed 1918)

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Absolwenci gimnazjów we Lwowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Galicyjscy urzędnicy Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Sędziowie Najwyższego Trybunału Administracyjnego Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Kategoria:Urzędnicy Namiestnictwa Galicji Kategoria:Urzędnicy Prezydium Rady Ministrów II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1933