Kościół San Nicola da Tolentino – rzymskokatolicki kościół w Genui pod wezwaniem św. Mikołaja z Tolentino. Jest kościołem parafialnym w parafii San Nicola da Tolentino należącej do dekanatu Casteletto w Archidiecezji Genui.

Historia Nel 1595 szlachcic Giovanni Moneglia podarował augustianom bosym działkę, aby mogli zbudować klasztor i kościół. W 1596 roku sporządzono akt notarialny. W roku następnym zaczęto przygotowywać teren pod budowę. Kościół, zaprojektowany przez Andreę Ceresola, znanego jako Vannone, został ukończony już w 1601 roku. W 1602 roku został otwarty do kultu, jednak w życiu zakonników szybko pojawiły się trudności, ponieważ nie uznawali oni patronatu Moneglii, a jedynie jego protektorat. Spory trwały również za czasów spadkobiercy Moneglia, Agostina Salvaga, który podjął nawet próbę zbrojnego zajęcia klasztoru. W 1810 roku zakonnicy zostali zmuszeni do porzucenia klasztoru z powodu likwidacji zakonów zarządzonej przez Napoleona. Do klasztoru mogli powrócić dopiero w 1818 roku. Jednak w 1859 roku musieli ponownie opuścić klasztor, tym razem na mocy ustawy uchwalonej przez włoski parlament. W 1921 roku profesor Giulio Marchi założył, w porozumieniu z zakonnikami, kolegium lub dom emerytów San Nicola. W 1939 roku kardynał Pietro Boetto erygował przy kościele w parafię.

Kościół radykalnie zmieniał swój wygląd na przestrzeni wieków na skutek licznych interwencji budowlanych; ostatnia miała miejsce w 1908 roku, kiedy odrestaurowano jego fasadę i wnętrze. 7 listopada 1942 roku, podczas ciężkiego bombardowania, kościół został w znacznej mierze zniszczony; poważnych zniszczeń doznał również klasztor. Kościół został przebudowany w latach 1945–1950 i rozbudowywany w latach 1964–1970. Po wybudowaniu w latach 1976–1977 nowej fasady został 7 czerwca 1980 roku konsekrowany przez kardynała Giuseppe Siri.

Architektura Dwuspadowa fasada, podzielona jest belkowaniem na dwie kondygnacje. Dolna kondygnacja jest rozczłonkowana pilastrami. Portal centralny flankują dwa wydłużone okna, oświetlające wnętrze. Pośrodku górnej kondygnacji znajduje się pojedyncze okno o nieregularnym kształcie.

Wnętrze Niewielkich rozmiarów wnętrze stanowi jedna nawa, sklepioną kolebkowo, ze stiukowymi dekoracjami w stylu rokoko i dużymi, bocznymi kaplicami bogatymi w detale z marmuru. Prezbiterium jest zakończone ma półkolistą apsydą.

Wśród zachowanych dzieł sztuki znajdują się: fresk Lazzara Tavarone na wewnętrznej ścianie fasady, drewniana grupa rzeźbiarska Św. Mikołaj z Matka Boską i duszami pokutującymi dłuta Pasquale Navone, posąg Madonna brzemienna, przypisywany Tommasowi Orsolino, obrazy Giovanniego Battisty Paggiego: Profanujący Świątynię i Wesele w Kanie, posąg Madonny dłuta Taddea Carlone i obraz Matka Boża Pocieszenia Bartolomea Guidobona. Obok prezbiterium znajdują się inkrustowane, marmuru portale z 1656 roku. W kościele zostali pochowani: rzeźbiarz Nicolò Traverso i Giacomo Mazzini, ojciec Giuseppe.

Przypisy

Nicola da Tolentino Genua Kategoria:Architektura w Genui