Filipp Filippowicz Gierasimow (ros. Филипп Филиппович Герасимов, ur. 19 grudnia 1921 we wsi Klujewo w obwodzie pskowskim, zm. 4 listopada 1991 w Petersburgu) – radziecki lotnik morski, Bohater Związku Radzieckiego (1942).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Uczył się w szkole zawodowej w Leningradzie, później pracował jako tokarz w fabryce, uczył się w aeroklubie. Od września 1939 służył w radzieckiej Marynarce Wojennej, w 1941 ukończył wojskowo-morską szkołę lotniczą im. Stalina w Jejsku, od czerwca 1941 w stopniu sierżanta służył we Flocie Czarnomorskiej jako pilot 93 samodzielnej eskadry, a od sierpnia 1941 91 samodzielnej eskadry. Od lipca 1941 uczestniczył w walkach wojny z Niemcami w rejonie Morza Czarnego, atakując wojska i technikę wroga, w styczniu 1942 został ranny. Od marca 1942 dowodził kluczem w 8 pułku lotnictwa myśliwskiego, potem 6 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego Sił Powietrznych Floty Czarnomorskiej w stopniu porucznika. Do 25 maja 1942 wykonał 238 lotów bojowych samolotem szturmowym, stoczył 26 walk powietrznych i strącił osobiście 1 i w grupie 2 samoloty wroga. 26 czerwca 1942 otrzymał stopień starszego porucznika. Pod koniec listopada 1942 został zestrzelony, zdołał wyskoczyć na spadochronie, wpadając do morza, jednak został uratowany. Później długo chorował w wyniku wyziębienia organizmu, po wyleczeniu 25 marca 1943 został dowódcą klucza 25 pułku lotnictwa myśliwskiego Sił Powietrznych Floty Czarnomorskiej. 10 lipca 1943 „za niezdyscyplinowanie i pijaństwo” został zdegradowany do stopnia szeregowca. Później brał udział m.in. w walkach o Noworosyjsk. 21 września 1944 w walkach w rejonie Tallinna zestrzelił trzy samoloty wroga, jednak jego samolot został zniszczony. 8 maja 1945 na Łotwie odniósł swoje ostatnie zwycięstwo, zestrzeliwując dwa samoloty wroga. Łącznie w czasie wojny wykonał 385 lotów bojowych i stoczył 44 walki powietrzne, w których strącił osobiście 6 i w grupie 4 samoloty wroga. Sześciokrotnie palił się w powietrzu i tonął, a trzy razy uznawano go za poległego.
Po wojnie nadal służył w lotnictwie morskim, jednak 4 kwietnia 1946 sąd wojskowy Floty Bałtyckiej skazał go na 5 lat pozbawienia wolności, wydalenie ze służby i pozbawienie odznaczeń. Karę odbywał w Workucie. W listopadzie 1950 został zwolniony i wrócił do Leningradu, gdzie pracował w brygadzie konstrukcyjnej. W 1951 kara uległa zatarciu. 30 września 1965 przywrócono mu wszystkie odznaczenia.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (14 czerwca 1942)Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему составу Военно-морского флота» от 14 июня 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 30 июня (№ 24 (183)). — С. 1. Order Lenina (14 czerwca 1942) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie, 8 grudnia 1941, 18 lutego 1942, 7 sierpnia 1944 i 23 maja 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) I medale.
Przypisy
Bibliografia Герасимов, Филипп Филиппович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-09-25]
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1991