Magnolia Loebnera (Magnolia × loebneri Kache) – gatunek drzewa z rodziny magnoliowatych. Mieszaniec magnolii japońskiej i magnolii gwiaździstej. Wyhodował ją Max Loebner w Nymanns Garden, (Sussex, Anglia) około roku 1900.
Morfologia Pokrój Duży krzew lub małe drzewo wysokości 5–7 m, maksymalnie do 9 m, rośnie umiarkowanie szybko.
Kora Kora jest gładka, barwy szarej.
Liście Liście ustawione są skrętolegle, formy odwrotnie jajowatej o długości 10–15 cm. Opadające na zimę, jesienią przebarwiające się na żółtowozielono.
Kwiaty thumb|250px|Kwiat magnolii Loebnera Kwiaty pojawiają się obficie przez rozwojem liści na całej roślinie; kwitną od początku kwietnia do maja. Są pojedyncze, gwiaździste, średnicy 10–12 cm. Listki okwiatu w liczbie 11–16, szpatułkowate, z zewnątrz czystobiałe lub z delikatnymi liliowymi paskami. Kwiaty silnie pachną.
Owoce Owocostany walcowate, czerwonawe.
Korzenie
Mięsiste i delikatne; korzenie główne mocne, rosną poziomo a zarazem głęboko.
Zastosowanie Roślina ogrodowa do sadzenia pojedynczo bądź razem z roślinami cebulowymi lub podsadzana bylinami, wtedy sprawia wrażenie znacznie delikatniejszej niż magnolia pośrednia.
Uprawa Wymaga stanowisk słonecznych do lekko ocienionych, zacisznych, bowiem ma skłonności do przymarzania, zwłaszcza późną wiosną. Preferuje gleby głębokie, pulchne, świeże do wilgotnych, żyzne i próchniczne, kwaśne do słabo alkalicznych.
Przypisy
Kategoria:Magnoliowate