Bielawa i Bory Bażynowe – specjalny obszar ochrony siedlisk (PLH220063) w powiecie puckim w województwie pomorskim, w obrębie Wybrzeża Słowińskiego i Pobrzeża Kaszubskiego. Ma powierzchnię 1341,51 hektara.
Ponad połowę powierzchni obszaru zajmuje rezerwat przyrody Bielawa.
Położenie i dostęp thumb|220px|left|Widok ogólny z południa Obszar leży w pasie nizin nadmorskich Pobrzeża Kaszubskiego, na wschodnim krańcu Wybrzeża Słowińskiego, około 1,6–5,8 kilometra od brzegu Bałtyku. Jest zlokalizowany pomiędzy wsiami Karwieńskie Błoto Pierwsze, Ostrowo, Czarny Młyn, Parszkowo i Sławoszyno. Dojazd drogami lokalnymi, a od południa ścieżką rowerową po dawnej linii kolejowej Swarzewo – Krokowa.
Struktura przyrodnicza Około 50% obszaru zajmują torfowiska, bagna, roślinność przybrzeżna akwenów i młaki. Około 30% stanowią lasy iglaste, a pozostała część to lasy liściaste, łąki, zarośla i obszary użytkowane rolniczo. Granica obszaru obejmuje pozostałość kopuły rozległego torfowiska bałtyckiego, które wraz z sąsiadującymi z nim na wschodzie jeziorkami dystroficznymi tworzy kompleks torfowisk, nazywanych Bielawą albo Bielawskimi Błotami (jedno z większych torfowisk wysokich typu bałtyckiego w Polsce). W obrębie obszaru leżą przyległe od zachodu i południa wilgotne łąki i łęgi, które ciągną się do Kanału Czarnej Wody, jak również okalający torfowisko od strony północnej pas wydm nadmorskich opierający się o niedużą wyspową morenę, czyli Kępę Ostrowską.
Cały obszar nosi znaki postępujących zmian przyrodniczo-krajobrazowych, które związane są ze spadkiem wilgotności środowiska i obniżającym się poziomem wód gruntowych. Od północy do Bielawskich Błot przylega kompleks nadmorskiego boru bażynowego. Kopuła torfowiska ma prawie 600 hektarów, ale jest zdegradowana melioracją odwadniającą przeprowadzoną w latach 70. XX wieku oraz pożarami z lat 80. i 90. tego samego wieku. Obecnie jest ona zdominowana przez wilgotne wrzosowisko z wrzoścem bagiennym.
Flora Siedliska na obszarze: lasy mieszane oraz bory na wydmach nadmorskich, brzegi lub osuszane dna zbiorników wodnych ze zbiorowiskami z Littorelletea, Isoëto-Nanojuncetea, naturalne, dystroficzne zbiorniki wodne, suche wrzosowiska (Calluno-Genistion, Pohlio-Callunion, Calluno-Arctostaphylion), wilgotne wrzosowiska z wrzoścem bagiennym, zmiennowilgotne łąki trzęślicowe, zdegradowane torfowiska wysokie, zdolne do naturalnej i stymulowanej regeneracji, torfowiska przejściowe i trzęsawiska (najczęściej z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea), obniżenia na podłożu torfowym z roślinnością ze związku Rhynchosporion, grąd subatlantycki, pomorski acydofilny las brzozowo-dębowy, bory i lasy bagienne, łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe.
Fauna Na obszarze zamieszkują takie zwierzęta jak: błotniak łąkowy, gąsiorek, żuraw, jarzębatka, lelek kozodój, łęczak, orlik krzykliwy, orzeł przedni, uszatka błotna, traszka grzebieniasta i zalotka większaMagdalena Dąbkowska, Wystawa o Bielawie, Muzeum w PuckuNadmorski Park Krajobrazowy, Bielawskie Błota, s.24.
Przypisy Instytut na Rzecz Ekorozwoju, Bielawa i Bory Bażynowe
Linki zewnętrzne mapa obszaru – dostęp 27.9.2018
Kategoria:Obszary Natura 2000 w województwie pomorskim Kategoria:Powiat pucki