Zygmunt Kazimierz Rucker (ur. 27 stycznia 1897 we Lwowie, zm. 28 czerwca 1964 w Nowym Jorku) – przemysłowiec, działacz gospodarczy, radny Rady Miasta Lwowa, oficer Wojska Polskiego, działacz społeczny i sportowy.

Życiorys thumb|Zygmunt Rucker z ojcem (1924) thumb|Fabryka Konserw Z. Ruckera we Lwowie-Zniesienie Urodził się 27 stycznia 1897 we Lwowie. Pochodził z rodziny żydowskiej. By wnukiem Zygmunta Ruckera (1836–1888), właściciela apteki „Pod Srebrnym Orłem” we Lwowie, założyciela fabryki konserw we Lwowie, radnego, synem Jana (1867–1945), przemysłowca, radnego Lwowa, i Stefanii z d. Markheim (1860–1945), bratem Marii (po mężu Nahtik).

U kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej, służąc na odcinku Góra Stracenia oraz w składzie Pociągu Pancernego nr 3. W Wojsku Polskim został awansowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. W 1934 jako podporucznik rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer pospolitego ruszenia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

Uzyskał stopień doktora. W II Rzeczypospolitej po ojcu został właścicielem rodzinnej fabryki na lwowskim Zniesieniu, produkującej konserwy mięsne i owocowe, bekony oraz przetwory, w której przejął kierownictwo i od lutego 1935 prowadził spółkę akcyjną „Fabryka Konserw we Lwowie” (jego poprzednikiem był Tadeusz Höflinger). Wcześniej, w 1924 obchodzono uczystość 50-lecia istnienia frabryki. Objął funkcję wiceprezesa Związku Bekonowego w Warszawie. Od młodości działał w klubie sportowym Czarni Lwów, którego był prezesem od 22 stycznia 1924 do 1925. Został członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie. W połowie 1935 został mianowany członkiem Okręgowej Komisji Wyborczej nr 70 we Lwowie przed wyborami parlamentarnymi w 1935. W wyborach samorządowych z maja 1939 uzyskał mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej jako kandydat Obozu Zjednoczenia Narodowego.

Po zakończeniu wojny pozostawał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Zamieszkując w Forest Hills był członkiem wspierającym Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce. Do końca życia pozostawał w stopniu wojskowym kapitana rezerwy.

Zmarł 28 czerwca 1964 w Nowym Jorku i został pochowany na katolickim cmentarzu św. Rajmunda w dzielnicy Bronx w Nowym Jorku. Był żonaty z Gustawą (1898–1984, z domu Hawranek, po pierwszym mężu Borkowska), miał syna Rafała „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”..

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Medal Niepodległości (9 listopada 1933) Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”. Krzyż Obrony Lwowa

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie Kategoria:Członkowie okręgowych komisji wyborczych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie załóg polskich pociągów pancernych w wojnie polsko-ukraińskiej Kategoria:Kapitanowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Obrony Lwowa Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Nowym Jorku Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Polscy działacze społeczności żydowskiej Kategoria:Prezesi Czarnych Lwów Kategoria:Przemysłowcy II Rzeczypospolitej Kategoria:Radni Lwowa (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej Kategoria:Żydzi związani ze Lwowem