Lucjusz Korneliusz Merula – rzymski polityk wywodzący się z patrycjuszowskiego rodu Korneliuszy.
Karierę polityczną rozpoczął w 198 p.n.e., kiedy to podczas pełnienia przez niego urzędu pretora miejskiego (praetor urbanus) udaremnił plan buntu niewolników i jeńców kartagińskichLiwiusz, Od założenia miasta, 22, 26. Liwiusz błędnie przypisuje tutaj Lucjuszowi Korneliuszowi przydomek (cognomen) „Lentulus”..
W 194 p.n.e. był jednym z członków komisji powołanej w celu organizacji kolonizacji Tempsy, greckiego miasta na zachodnim wybrzeżu BruttiumLiwiusz, Od założenia miasta, 34, 45..
Rok później został wybrany na urząd konsula, drugim konsulem na ten rok wybrano Kwintusa Minucjusza Termusa. W wyniku losowania otrzymał pod zarząd prowincję GaliiLiwiusz, Od założenia miasta, 34, 54.. Merula wziął udział w walkach z Bojami. Idąc na czele armii w kierunku Mutyny jego armia wpadła w zasadzkę, która jednak w porę została wykryta. W wyniku bitwy Rzymianie odnieśli zwycięstwo, ale sukces został okupiony wysokimi stratami po ich stronieLiwiusz, Od założenia miasta, 35, 5..
Wkrótce został oskarżony przez Marka Klaudiusza o błędy w dowodzeniu w czasie bitwy. W wyniku oskarżenia senat nie przyznał mu prawa do odbycia triumfu w RzymieLiwiusz, Od założenia miasta, 35, 8..
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w III wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w II wieku p.n.e. Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej