Ogród Pomologiczny w Warszawie – sad owocowy pełniący funkcję parku, który w latach 1870–1944 znajdował się między ulicami: Nowogrodzką, Emilii Plater, Wspólną i Tytusa Chałubińskiego w Warszawie.
Opis Pierwszy ogród pomologiczny w Warszawie został założony w 1864 z inicjatywy Jerzego Aleksandrowicza na terenie Instytutu Agronomicznego na Marymoncie. Po jego likwidacji (w związku z rozbudową Cytadeli) na gruntach folwarku Świętokrzyskiego między ulicami: Nowogrodzką, Leopoldyny (obecnie Emilii Plater), Wspólną i Teodora (obecnie Tytusa Chałubińskiego) założono kolejny ogród. Został on otwarty dla publiczności w 1870. Pierwotnie miał powierzchnię ok. 10 ha i sięgał do ul. Hożej. Po przebiciu ul. Wspólnej jego powierzchnię zmniejszono do 4 ha.
Ogród powstał w celu badania i aklimatyzacji drzew i krzewów owocowych oraz popularyzacji najbardziej wartościowych odmian. Był filią Ogrodu Botanicznego. Przypominał wiejski sad.
W 1871 w części głównej ogrodu znajdowały się drzewa owocowe przesadzone z Marymontu (zwłaszcza karłowate jabłonie i grusze), nowe drzewa przywiezione z Flottbek pod Hamburgiem oraz odmiany rosyjskie kupione w Petersburgu. Zakupiono również warszawską winnicę pokapucyńską z licznymi odmianami winorośli. Posadzono także morele i brzoskwinie. W 1886 w ogrodzie uprawiano ok. 1200 odmian drzew i krzewów owocowych.
W ogrodzie rosło ok. 12 tys. drzew owocowych, głównie jabłoni i grusz. Wśród nich wytyczono ścieżki i ustawiono ławki. Prowadzono tam także szkółkę drzew owocowych z ok. 20 tys. drzewek. Przy wejściu do ogrodu znajdowała się budka z wagą, w której sprzedawano uprawiane w nim owoce. Naprzeciwko ogrodu powstały zabudowania utworzonej przez Jerzego Aleksandrowicza przy ogrodzie prywatnej Szkoły Ogrodniczej, która rozpoczęła działalność w 1879. Jej współtwórcą i wykładowcą był główny ogrodnik ogrodu Edmund Jankowski. Była to pierwsza szkoła średnia o takim profilu na ziemiach polskich. Funkcjonowała do 1886 roku. Od 1915 przy ogrodzie działała Państwowa Średnia Szkoła Ogrodnicza.
Ogród został zniszczony w czasie powstania warszawskiego. Jego pozostałości zostały zlikwidowane w latach 50. W jego miejscu wzniesiono m.in. zespół obiektów IX Liceum Ogólnokształcącego im. Klementyny Hoffmanowej (ul. Emilii Plater 29) i Szkoły Podstawowej nr 171 im. Wojska Polskiego (ul. Emilii Plater 31) oraz biurowiec Intraco II.
Przypisy
Kategoria:Parki i ogrody w Warszawie Kategoria:Śródmieście Południowe