thumb|Wizerunek herbu Andrzeja Czarneckiego według Juliusza Ostrowskiego
Andrzej Czarnecki herbu własnego (ur. 1566) – polski szlachcic, kawalkator.
Urodził się w 1566. Pochodził z niemieckiego rodu hrabiów de LailigenAdam Boniecki, Artur Reiski, Herbarz polski, Wydawca: skład główny Gebethner i Wolff, Warszawa 1900, s.291, był synem Andrzeja i Teresy Turowskiej. Jego dziad był gubernatorem Budy, dostał się do niewoli tureckiej i został stracony w Konstantynopolu. Ojciec Andrzeja spędził w niewoli osmańskiej 24 lata, po czym osiadł w Rzeczypospolitej.
Był kawalkatorem na dworze Zygmunta III Wazy, uczył jazdy konnej królewicza Władysława. Wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej (1609–1618). Odznaczył się podczas oblężenia Smoleńska. W 1611 po zdobyciu miasta przez wojska Rzeczypospolitej został nobilitowanyA. Wajs, Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 1995, s.32, zezwolono na używanie dawnego herbu jego rodu. Do wizerunku herbu dodano dwie wieże, z których wystaje ręka z gotowym do uderzenia mieczem.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z jeździectwem Kategoria:Ludzie związani z Władysławem IV Wazą Kategoria:Nobilitowani przez Zygmunta III Wazę Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1609–1618 (strona polska)