Po ogrodzie niech hula szarańcza – poemat Edwarda Stachury, wydany w 1968 roku przez Wydawnictwo Poznańskie.
Poemat jest jednym z pierwszych dzieł pisarza. Treść utworu jest opisem przeżyć oraz refleksji nad otaczającym światem, dokonywanych przez podmiot liryczny, z którym utożsamia się autor dzieła. Poglądy oraz problemy zawarte w tekście dotyczą próby wyrzeczenia się własnej osobowości, w celu osiągnięcia wiedzy, która odpowie na jego egzystencjalny lęk i pytania. Postacią towarzyszącą podmiotowi lirycznemu jest Witek, będący tak naprawdę Wincentym Różańskim, najbliższym przyjacielem pisarza. Razem z nim podmiot manifestuje swoją chęć wejścia w nieskończony świat wyobraźni, nawet za cenę porzucenia własnego rozumu. Podmiot wyraża pragnienie uzewnętrznienia swoich wizji poetyckich oraz poszukiwania metafizycznej tożsamości. Próbuje zrozumieć także głębię śmierci.
Przypisy
Bibliografia E. Stachura, Po ogrodzie niech hula szarańcza [w:] Wiersze, Toruń 2011, s. 115. W. Setlak, M. Nalepa, Syn Bogini. Wincenty „Witek” Różański, Poznań 2015.
Michal Januszkiewicz, Edward Stachura. Od buntu do mistyki [w:] Tropami egzystencjalizmu w literaturze polskiej XX wieku, Poznań 1998.
Kategoria:Poematy Edwarda Stachury Kategoria:Utwory literackie z 1968