Banknoty Banku Polskiego na emigracji – dwie emisje banknotów przygotowane w latach 1940–1942 przez Bank Polski na emigracji z przeznaczeniem do obiegu krajowego po zakończeniu wojny i planowanym ponownym przeniesieniu siedziby banku do Polski.
Historia banknotów Banku Polskiego na emigracji Z sukcesem przeprowadzona ewakuacja Banku Polskiego we wrześniu 1939 r. doprowadziła do jego zainstalowania się najpierw w Paryżu, a w czerwcu 1940 r. w Londynie. Pomimo faktu, że bank zachował w pełni osobowość prawną, w okresie II wojny światowej nie emitował żadnych znaków pieniężnych przeznaczonych do bieżącego obiegu, np. w celu opłacenia żołdu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Planując powrót do Polski po zakończeniu wojny, dyrekcja banku przygotowała dwie antydatowane emisje banknotów nowego wzoru zamawiając:
z datą 15 sierpnia 1939 r. nominały 1, 2 i 5 złotych w wytwórni Bradbury Wilkinson & Co w New Maldon, oraz 10, 20, 50, 100, 500 złotych techniką stalorytniczą w firmie Thomas De La Rue z Londynu, z datą 20 sierpnia 1939 r. nominały 20 i 50 złotych w American Banknote Company z Nowego Jorku.
Miejscem obu emisji podanym na banknotach była Warszawa. Antydatowanie miało na celu podkreślenie ciągłości działalności emisyjnej. Nad drukiem banknotów czuwał przedwojenny dyrektor techniczny PWPW – inż. Karol Chybiński, a sam ryt banknotów przygotował również przedwojenny rytownik PWPW – Włodzimierz Vacek.
Łącznie wydrukowano banknoty opiewające na kwotę 7 mld 328 mln złotych.
Banknoty wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych miały zabezpieczenia w postaci fosforyzujących konfetti, po raz pierwszy wykorzystane na polskich banknotach.
W 1947 r. cały nakład trafił do nowej Polski. W kraju rozważano wprowadzenie banknotów do obiegu ale ostatecznie w 1951 r. praktycznie całość poszła na przemiał w papierni w Miłkowie. Wg oficjalnych danych dla celów archiwalnych i kolekcjonerskich pozostawiono jedynie po 1000 sztuk każdego nominału w oryginalnym stanie oraz po 1000 sztuk każdego banknotu z dodatkowym napisem WZÓR.
Sygnatura drukarni umieszczona jest na dolnym marginesie na rewersie (dla banknotów powyżej 5 złotych na obu stronach). Klauzula prawna brzmiąca: „Bilety Banku Polskiego są prawnym środkiem płatniczym w Polsce” jest jednakowa dla wszystkich banknotów emisji Banku Polskiego na wychodźstwie.
Banknoty emisji 15 sierpnia 1939 Nominał Awers banknotu Rewers banknotuCharakterystyka1 złoty frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 19392 złote frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 19395 złotych frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 193910 złotych frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 193920 złotych frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 193950 złotych frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 1939100 złotych frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 1939 frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 15 sierpnia 1939
Banknoty emisji 20 sierpnia 1939 Nominał Awers banknotu Rewers banknotuCharakterystyka20 złotych frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 Emisja: 20 sierpnia 1939 frameless|upright=1.5frameless|upright=1.5 Emisja: 20 sierpnia 1939
Wzory Nominał Awers banknotu Rewers banknotu 1 złoty frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 2 złote frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 5 złotych frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 10 złotych frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 20 złotych frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 50 złotych frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 100 złotych frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5 frameless|upright=1.5
Próby druku
Zobacz też
banknoty Banku Polskiego (1919–1936) banknoty polskie
Przypisy
złotowe 1939 ba 1939