Watra (słow. Chata v Kôprovej doline) – schronisko turystyczne, które znajdowało się w Dolinie Koprowej w słowackich Tatrach Wysokich. Leżało w Dolinie Ciemnosmreczyńskiej, w pobliżu Ciemnosmreczyńskiej Siklawy. Zniszczone w pożarze w 1924 roku.
Historia W XIX wieku Dolina Koprowa nie była obiektem zainteresowań Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego, które w Tatrach budowało schroniska turystyczne. Dolina Koprowa, a szczególnie Ciemne Smreczyny i Niewcyrka, odwiedzane były głównie przez turystów polskich, którzy docierali tutaj zamkniętym obecnie szlakiem przez przełęcz Liliowe i Zawory. Dla nich w 1895 r. Towarzystwo Tatrzańskie bez zgody władz węgierskich i właścicieli terenu wybudowało niewielkie drewniane schronisko. Mówiono o nim, że jest to najlepiej ukryta koleba w Tatrach. W 1924 r. schronisko spłonęło.
W Dolinie Koprowej istniały jeszcze dwa schroniska – Schronisko Mühlmanna i Schronisko Rudolfa, żadne z nich się nie zachowało.
Warunki bytowe Watra była drewnianym domkiem o rozmiarach zaledwie 3,5 × 2,5 m. Nie posiadała drzwi. Na środku było miejsce na ognisko, dookoła którego mogło się przespać do 8 osób na legowisku z cetyny. Mimo tak trudnych warunków często korzystali z niego polscy turyści. Między innymi spała w nim Maria Curie-Skłodowska.
Przypisy
Kategoria:Schroniska Tatr Wysokich Kategoria:Schroniska słowackich Tatr Kategoria:Nieistniejące schroniska tatrzańskie