76 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny (dywizja piechoty) Armii Czerwonej, uczestniczyła m.in. w zdobyciu Berlina - stolicy III Rzeszy.
Sformowana podczas II wojny światowej dnia 9 grudnia 1941. Walczyła z wojskami niemieckimi na Ukrainie, utrzymywała pozycje nad rzeką Doniec. Jesienią tj. 23 listopada 1942 została przekształcona w gwardyjską z numerem 51.
Drugie formowanie 76 Dywizji Strzeleckiej (76 DS) nastąpiło w 1943, na bazie 87 Brygady Strzeleckiej. Dywizja dowodzona przez gen. mjra Andrieja Gierwasijewa razem z oddziałami ludowego Wojska Polskiego uczestniczyła w bitwie o Bydgoszcz. Zdobycie miasta spowodowało zakończenie 27 stycznia 1945 panowania reżimu III Rzeszy w Bydgoszczy i okolicy.
Szlak bojowy w walce z armiami reżimu III Rzeszy 76 DS prowadził z rejonu Wiaźmy przez Orszę, Łuck, Kowel, Włodawę, Białą Podlaską, Garwolin, Warszawę, Nieporęt, Twierdzę Modlin, Płock, Bydgoszcz, Wałcz i Gryfino, a zakończył się zdobyciem Berlina. W czasie walk o stolicę III Rzeszy 76 DS wchodziła w skład 125 Korpusu Strzeleckiego.
Dowódcy dywizji Walenty Pieńkowski (01.05.1942 - 05.08.1942) Amajak Babajan (01.04.1943 - 30.09.1943) płk Zachary Wydrigan (19.09.1943 - 07.07.1944) gen. mjr Andriej Gierwasijew (07.07.1944 - 31.05.1945).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1942 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1943 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945