Parafia św. Jana Ewangelisty w Polubiczach Wiejskich – parafia rzymskokatolicka w Polubiczach Wiejskich.
Pierwsza drewniana cerkiew unicka powstała w Polubiczach w 1810. W 1870 utworzono przy niej parafię unicką, zamienioną w 1875 przez władze carskie na prawosławną. Cerkiew została rekoncyliowana w 1917, a w 1919 utworzono parafię rzymsko-katolicką. Obecny kościół parafialny drewniany, to przeniesiona w 1921 z parafii Podedwórze dawna cerkiew unicka. Bez wyraźnych cech stylowych. Obiekt został w dużym stopniu przebudowany.
Kościół jest drewniany, konstrukcji zrębowej (zrąb z bali sosnowych) z lisicami, oszalowany, na podmurówce. Z więźbą dachową krokwiowo-stolcową, stolce w linii międzynawowych podciągów wspartych słupami z mieczami. Orientowany, trójnawowy, pseudobazylikowy (nawa główna nieco wyższa od naw bocznych, ale bez własnych okien). W rzucie ma kształt wydłużonego prostokąta, składa się z korpusu nawowego, prezbiterium, zakrystii oraz kruchty. Prezbiterium jest węższe i zamknięte trójbocznie, ujęte po bokach prostokątnymi, piętrowymi zakrystiami, które wysokością równe są korpusowi nawy.
Korpus nawowy jest dwuwieżowy, razem z partią wieżową nakryty dwuspadowym dachem. Kilka lat temu fasada z (do tej pory) dwukondygnacyjnymi, kwadratowymi wieżami i wysokim trójkątnym szczytem, ozdobionym ślepym okulusem w promienistej glorii, nabrała nowego wyglądu. A to za sprawą nowych wież - nieco wysuniętych przed lico fasady, z arkadowymi prześwitami, zwieńczonych cebulastymi hełmami. Dzięki okapowemu daszkowi biegnącemu w poprzek wież i szczytu fasada (tak jak i wieże) zyskała dodatkową kondygnację. Na kalenicy korpusu od wschodu wznosi się czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę. Okna zamknięte są półkoliście, w profilowanych opaskach.
Wnętrze jest kryte stropami, nawa główna i prezbiterium kolebkowym, nieco obniżonym nad zamknięciem, natomiast nawy boczne, zakrystia i kruchta płaskimi. Nawy boczne są wąskie, oddzielone od nawy głównej rzędami słupów (wysokich, czworobocznych, o zwężających się ku górze cokołach i płaskich trójkątnych głowicach z rzeźbionym motywem tzw. zakopiańskiego słońca), które tworzą rodzaj arkad. Do zachodniej ściany nawy przylega chór wsparty na dwóch kwadratowych filarach. Ozdabia go parapet z profilowanym gzymsem. Nawa główna otwiera się na nieco niższe prezbiterium trójbocznym łukiem tęczowym. Podłogi deskowe, w nawach bocznych ułożone są „w jodełkę”.
Wyposażenie wnętrza pochodzi w większości z okresu międzywojennego - neobarokowe ołtarze, stylowa, drewniana chrzcielnica, dwa konfesjonały (z motywem tzw. zakopiańskiego słońca w szczycie zaplecka). Ze starszego są pocerkiewne (2 połowa XIX wieku) feretrony, XIX-wieczne obrazy. Wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem – pounicki, odnowiony i umieszczony w ołtarzu głównym w 1964 ma pochodzić z XVI/XVII wieku (choć wg Katalogu zabytków... to dzieło XIX-wieczne). XVII-wieczne rzeźby (VI stacja Drogi Krzyżowej i św. Sebastian) pochodzące prawdopodobnie ze Śląska przywieziono po II wojnie światowej z Opola. Są jeszcze barokowe krucyfiksy i kielich.
Parafia ma księgi metrykalne od 1920.
Terytorium parafii obejmuje: Polubicze Dworskie, Polubicze Wiejskie Pierwsze oraz Polubicze Wiejskie Drugie.
Bibliografia Opis parafii na stronie diecezji siedleckiej
Linki zewnętrzne Opis kościoła na strona ciekawepodlasie.pl
Kategoria:Parafie diecezji siedleckiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty (Apostoła) Kategoria:Religia w gminie Wisznice Kategoria:Polubicze Wiejskie Pierwsze