Kazimierz Feliks Vincenz (ur. 24 stycznia 1901 w Kołomyi, zm. 28 maja 1975 w Solurze) – polski działacz emigracyjny w Szwajcarii.

Życiorys Urodził się 24 stycznia 1901 w KołomyiKultura (paryska), nr 9/1975, s. 160.. Był młodszym bratem Stanisława. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej oraz wojnie polsko-bolszewickiej (1918-1920). Ukończył studia z tytułem inżyniera górnika. Po wybuchu II wojny światowej był żołnierzem Wojska Polskiego we Francji w 1940.

Po wojnie pozostał na emigracji w Szwajcarii. Został działaczem tamtejszego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. Wraz z żoną Halszką w 1950 założył i prowadził Kiermasz Książki Polskiej przy SPK w Szwajcarii, propagując tym samym polskie książki i czytelnictwo w tym kraju. Z uzyskiwanych dochodów KKP fundował akcje kulturalne. Pełnił funkcję sekretarza Fundacji im. Anny Godlewskiej oraz zasiadał w Komitecie Nagrody im. Anny Godlewskiej. Zajmował się popularyzacją literatury emigracyjnej, organizowaniem konkursów literackich.

Zmarł 28 maja 1975 w Solurze, w trakcie przygotowań jubileuszu 25-lecia KKP. Pośmiertnie w tym roku został odznaczony Złotą Honorową Odznaką Koła Lwowian w Londynie. Po jego śmierci żona Halszka prowadziła Fundusz Kazimierza F. Vincenza w Szwajcarii. Spuścizna po Kazimierzu i Halszce (zm. 2006) Vincenzach została przekazana do Muzeum Polskiego w Rapperswilu.

Małżeństwa i dzieci Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną miał córkę Alinę, po mężu Chodkowską. Jego drugą małżonką była Halszka z d. Poniatowska.

Odznaczenia Krzyż Wojenny (Francja)

Przypisy

Kategoria:Polscy działacze emigracyjni Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Szwajcarii po II wojnie światowej