Michał Wincenty Kazimierz Józef Mrozowicki (ur. 8 lutego 1747 w Sokołówce, zm. 13 kwietnia 1828 w Piadykach) – pułkownik JKM, konfederat barski, członek Stanów Galicyjskich, elektor w 1764.
Życiorys Był synem Adama, starosty stęgwilskiego i regimentarza wojsk koronnych oraz Ewy Franciszki z Puzynów herbu Oginiec, pisarzówny wielkiej litewskiej. Urodził się 8 lutego 1739 roku w Sokołówce i został ochrzczony z imionami Michał Wincenty Kazimierz Józef w tamtejszej parafiiKsięgi metrykalne parafii wyznania rzymskokatolickiego z archidiecezji lwowskiej, 1604-1945, parafia Sokołówka. [w:] Archiwum Główne Akt Dawnych, Inwentarz zespołu: PL, 1 301, sygn. 1912., ale posługiwał się wyłącznie imieniem Józef.
W wieku 17 lat podpisał 6 września 1764 roku na Woli, razem z ojcem i starszym bratem Mikołajem Sabbą, z województwem ruskim suffragia, jako elektor ziemi lwowskiejVolumina Legum / wyd. J. Ohryzko. T. VII. Petersburg – Kraków, 1859-1860, s. 119.Elektorów poczet, którzy niegdyś głosowali na elektów Jana Kazimierza r. 1648, Jana III r. 1674, Augusta II r. 1697 i Stanisława Augusta r. 1764, s. 233.. Jako jeden z pierwszych, razem z ojcem Adamem i starszym bratem Mikołajem Sabbą 29 lutego 1768 roku przystąpił do Konfederacji barskiej i odbył z nimi całą kampanię w Barze, na terenie Turcji i województwa bracławskiego. Po I rozbiorze Polski nadal służył w wojsku koronnym, uzyskując stopień pułkownika JKM, ciesząc się w wojsku znacznym autorytetem. Dedykowano jemu zbiór lekkich wierszyków: „Złe i Dobre, wierszem opisane, bo zbierana drużyna: o wojnie, miłości i o przypadkach, które w czasiech i okoliczności wypadały”, wydany w Przemyślu b. r. (po 9 maja 1786)Radosław Grześkowiak, Amor curiosus. Studia o osobliwych tematach dawnej poezji erotycznej, Warszawa 2013, s. 11-46.. Odznaczony został Orderem Św. Stanisława.
Był osobą bardzo dobrze wykształconą, władał wieloma językami, między innymi tureckim i włoskim, stąd kasztelanowa kamieńska Katarzyna Kossakowska, proponowała jego włączyć do planowanej w 1789 roku misji dyplomatycznej do Turcji nowo powołanego posła nadzwyczajnego Franciszka Piotra Potockiego.
W 1782 roku, razem z braćmi Mikołajem Sabbą, Ignacym i Stanisławem, legitymował się w Lwowskim sądzie ziemskim oraz został członkiem Stanów GalicyjskichPoczet szlachty Galicyjskiej i Bukowińskiej, Lwów 1857, s. 172..
W ostatnich latach swego życia osiadł w Piadykach na PokuciuKrzysztof Ślusarek, Drobna szlachta w Galicji 1772–1848, Kraków 1994., gdzie wiódł spokojne życie u boku swej trzeciej żony. Łożył znaczne środki na cele charytatywne, m.in. na utworzony w Wiedniu w 1815 roku „Nowy Fundusz dla Ces. Austr. Inwalidów”.
Zmarł 13 kwietnia 1828 roku w Piadykach, nie pozostawiając testamentu, co przedłużyło postępowanie spadkowe do lat 80. XIX wieku.
Mrozowicki żenił się trzykrotnie, pierwszą jego żoną, poślubioną ok. 1775 roku była księżniczka Barbara Radziwiłłówna, córka Albrychta, z gałęzi berdyczowskiej, marszałka Trybunału Litewskiego i Anny Kunegundy Chaleckiej (1723–1765.) herbu Abdank odm., starościanki rzeczyckiej, urodzona 4 grudnia 1755 roku, z którą się rozwiódł, a Barbara poślubiła kuzyna Mrozowickiego, Michała Puzynę, starościca upickiego. Drugą jego żoną poślubioną za indultem w 1782 roku w Janowie Trembowelskim była wdowa po Stanisławie Worcellu herbu Dąb, kasztelanie halickim, Tekla z Dunin Borkowskich herbu Łabędźhttp://www.sejm-wielki.pl/b/2.57.239 [dostęp: 2018-12-11], córka Jerzego, kasztelana gostyńskiego i jego drugiej żony Scholastyki Olszewskiej herbu NieczujaTeodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, rocznik 27, Poznań 1904., 1-o v. za Stanisławem Worcellem, kasztelanem halickimAdam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 2. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1900, s. 38.. Trzecią jego żoną, którą poślubił 25 kwietnia 1790 roku w Kołomyi była Ewa z Tyszkowskich herbu Gozdawa, córka Józefa, podstolego wendeńskiego i Barbary Dobrzańskiej herbu Sas, cześnikówny latyczowskiejKsięga ślubów Parafii w Kołomyi za rok 1790, [w:] Archiwum Główne Akt Dawnych, sygn. 564, mikr. nr A74360., urodzona w 1748 roku, która była zamężna 1v. od 1760 roku, w dwunastym roku życia, za Ambrożym Twarowskim herbu Pilawa, cześnikiem drohickim i latyczowskimhttp://www.antoniego26.pl/genealogia/twarowski.htm [dostęp 2018-11-24]Nie wzmiankowany jako cześnik latyczowski w «Urzędnicy dawnej rzeczypospolitej XIV–XVIII wieku: spisy». T. 3: Ziemie ruskie. Zeszyt 3: Urzędnicy Podolscy XIV–XVIII wieku: spisy / Opracowali: Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski, Janusz Kurtyka, Anna Sochacka; Pod redakcja Antoniego Gąsiorowskiego. Kόrnik: Polska Akademia Nauk. Biblioteka Kόrnicka; Instytut historii, 1998., a od ok. 1774 roku była zamężna 2v. za Stefanem Oczosalskim herbu Paprzyca, cześnikiem kołomyjskimhttp://www.antoniego26.pl/genealogia/oczosalski.htm [dostęp 2018-11-24]Franciszek Karpiński, Korespondencja Franciszka Karpińskiego z lat 1763-1825, Wrocław 1958, s. 119-120..
Wywód przodków
Przypisy
Kategoria:Członkowie Stanów Galicyjskich Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo ruskie) Kategoria:Elektorzy Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Konfederaci barscy Kategoria:Ludzie związani z Barem (I Rzeczpospolita) Józef (pułkownik) Kategoria:Pułkownicy królewscy Kategoria:Urodzeni w 1747 Kategoria:Zmarli w 1828