Der edle Pole (mn. die edlen PolenJan Chodera, Literatura niemiecka o Polsce, Śląsk, Katowice, 1969, s.28-34, 40) – stereotyp (typ) literacki szlachetnego Polaka obecny w literaturze niemieckiej od czasu stłumienia powstania kościuszkowskiego do około połowy XIX wieku (1848 i Wiosna Ludów na ziemiach polskich).
Ckliwa postać polskiego powstańca-uchodźcy, honorowego, kulturalnego i kochliwego, była bliska nastrojom społeczeństwa niemieckiego, dopatrującego się w polskich zrywach niepodległościowych dążenia do demokratyzacji życia w Europie i wprowadzenia idei równościowych w miejsce tyranii. Po wydarzeniach Wiosny Ludów sympatie dla Polaków znacznie stopniały i powstańcy styczniowi nie byli już postrzegani tak honorowo i z sympatiąIgor Kąkolewski, Od "Polnische Wirtschaft" do polskiej gospodarności? Konfiguracje i kontynuacje niemieckich stereotypów o Polakach od XVIII do początków XXI wieku, s.90, 96. Do głosu doszedł niemiecki nacjonalizm, niechęć do wszystkiego co polskie i pogarda dla polskości, czego skrajnym przejawem było wyłonienie się takich nurtów, jak Ostmarkenliteratur.
Postacie szlachetnych Polaków wykreowane zostały przez takich twórców jak:
Stereotypowi szlachetnego Polaka odpowiadał żeński stereotyp pięknej Polki (niem. die schöne Polin), mądrej i urodziwej, która w dobie Ostmarkenliteratur zachowała jedynie urodę i zmysłowość, stając się jednak niepohamowaną w swych namiętnościach, prymitywną psychicznie istotą.
Zobacz też
Polenlieder
Przypisy
Kategoria:Literatura niemiecka Kategoria:Stereotypy dotyczące Polski