– japońsko-amerykański film typu kaijū z 1965 roku w reżyserii Ishirō Hondy.

Fabuła Niemcy, rok 1945. Doktor Liesendorf pracuje w swym laboratorium nad tajnym eksperymentem, jednak przybywają żołnierze Wehrmachtu, którzy wbrew jego woli konfiskują obiekt jego badań. Niemcy przekazują obiekt kapitanowi Kawai z Cesarskiej Armii Japońskiej. Okazuje się to wciąż bijące serce potwora Frankensteina. Gdy serce dociera do Hiroszimy celem badań, na miasto zostaje zrzucona bomba atomowa.

Hiroszima, rok 1960. Amerykański doktor James Bowen wraz z japońskimi asystentami, doktorami Sueko Togami i Kenichiro Kawaji prowadzi badania nad skutkami bomby atomowej. W międzyczasie dochodzą doniesienia o grasującym zdziczałym chłopaku żywiącym się małymi zwierzętami. Po jakimś czasie doktor Bowen proponuje doktor Togemi wyjazd do Hatsukaichi, by odwiedzić grób zmarłej hibakusha, małoletniej Tazuko. Tam są świadkiem jak ten sam zdziczały chłopak ukrywa się w jaskini przed ludźmi. Togemi i Bowen zabierają go ze sobą do Hiroszimy. Chłopak przykuwa uwagę japońskich mediów, ponieważ jest rasy białej, a jego ciało jest odporne na promieniowanie. Doniesienia o chłopaku dochodzą do kapitana Kawai, obecnie pracującego na polu naftowym w prefekturze Akita. Tam następuje trzęsienie ziemi, w wyniku czego wyłania się tajemniczy potwór ze świecącym rogiem na czole.

Zespół naukowy doktora Bowena podczas badań spostrzega, że chłopak gwałtownie rośnie z powodu spożywania białka. W obawie przed jego siłą zostaje zamknięty w celi przykuty łańcuchami. Doktor Togami troszczy się o niego i dokarmia, by podnieść go na duchu. Doktor Kawaji kłóci się z dyrektorem szpitala o możliwość przetrzymywania chłopaka i sprzeciwia się wysłania go do zoo. Kawai przybywszy do doktora Bowena mówi mu o sercu potwora Frankensteina, które zaginęło podczas ataku na Hiroszimę i stwierdza, że to z niego mógł wyrosnąć jego obiekt badań.

Za radą doktora Bowena doktor Kawaji jedzie do Frankfurtu, by przeprowadzić rozmowę z doktorem Liesendorfem, obecnie będącego na emeryturze. Tam Liesendorf potwierdza, że serce było nieśmiertelne, a z odciętej tkanki potwora tworzy się nowy osobnik i proponuje odciąć Frankensteinowi kawałek kończyny. Po powrocie do Japonii Kawaji rozmawia o tym z kolegami po fachu. Togemi jest przeciwna temu w obawie, że teoria Liesendorfa nie sprawdzi się. Także doktor Bowen uważa, że trzeba czasu, by to przemyśleć. Kawaji jest zdeterminowany, by wypróbować teorię w praktyce. Gdy zamierza przeprowadzić zabieg, nagle przybywa ekipa telewizyjna mająca pozwolenie od dyrekcji szpitala. Rozdrażniony błyskami z fleszu coraz to większy Frankenstein niszczy swoją celę. Doktor Bowen zostaje poinformowany o ucieczce Frankensteina. Doktor Togemi nalega, by poszła z nim razem czując, że Frankenstein ją posłucha, jednak doktor każe jej zostać w domu. Na miejscu policja chce zabić Frankensteina, ale ten ucieka z terenu szpitala. W trakcie ucieczki przez Hiroszimę patrzy smutnie na doktor Togami przebywającą w swym mieszkaniu, nim ruszy przed siebie.

Podczas konferencji prasowej dwóch dziennikarzy badając celę Frankensteina znajduje ruszającą odrąbaną dłoń. Naukowcy wnioskuje, że dłoń żyje dzięki białku. Tymczasem pojawiają się doniesienia o Frankensteinu włóczącym się przez prefektury Okayama, Hyōgo, Kioto i Osaka, gdzie pożera większe zwierzęta. W Osace doktor Bowen i jego asystenci informują policję prefekturalną, że jako mają już żyjącą rękę Frankensteina, nie będą oponować za jego zabiciem.

Po powrocie do Hiroszimy naukowcy dowiadują się, że ręka Frankensteina jest martwa i rozrosła się poprzez spożywanie białka. Wnioskują, że Frankenstein im jest większy, tym więcej potrzebuje białka. W okolicach góry Ibuki Frankenstein próbuje zastawiać pułapki na zwierzęta przyciągając uwagę wojska. Tymczasem, podziemny potwór, którego widział Kawai toczy swój niszczycielski pochód po wsiach, zjadając ludzi i żywy inwentarz. Wszyscy myślą, że to wszystko sprawka Frankensteina, z czym nie zgadzają się doktor Bowen i jego asystenci, twierdząc że Frankenstein nigdy nie krzywdził celowo ludzi. Wkrótce Frankenstein zostaje znaleziony w magazynie na proch przez nastolatków z jednej z zniszczonych wsi. Po ostrzelanie przez wojsko Frankenstein ucieka w głąb lasu.

Kiedy doktor Bowen i jego asystenci niechętnie mają przyznać rację władzom, odwiedza ich Kawai, aby powiedzieć im, że Frankenstein jest niewinny. Jest zdania, że to potwór, którego widział w Akicie, a nie został dostrzeżony dzięki mgle i poruszaniu podziemnymi tunelami. Po konsultacji z muzeum paleontologicznym podziemny potwór prawdopodobnie jest mezozoicznym gadem ssakokształtnym, który przetrwał do czasów obecnych żyjąc pod ziemią. Kawai próbuje przekonać media o niewinności Frankensteina, ale bezskutecznie. W tej sytuacji naukowcy postanawiają znaleźć Frankensteina na własną rękę.

Wkrótce Frankenstein zostaje zlokalizowany w lesie, w którym obecnie się ukrywał. Lecz ku przerażeniu innych doktor Kawaji chce zabić Frankensteina nim zrobią to władze, ponieważ według niego może zdziczeć i nawet doktor Togami nie będzie mogła go ponownie oswoić. Chce ubiec wojsko, by ocalić serce do ponownej regeneracji. Gdy testuje granaty chemiczne wyłania się podziemny potwór. Granaty nie robią na bestii wrażenia i gdy zagraża doktor Togami, pojawia się nieoczekiwanie Frankenstein. W trakcie walki pomiędzy nimi doktor Kawaji spada ze skarpy. Pokonany potwór ucieka wykonanym przez siebie podziemnym tunelem.

Nocą Frankenstein zanosi rannego doktora Kawaji do doktora Bowena i doktor Togami i idzie przed siebie. Ponownie napotyka się na podziemnego potwora, nazwanego Baragonem przez doktora Bowena, w lesie otaczającym ewakuowaną wieś. Frankenstein wobec zionącego ogniem Baragona decyduje się na ataki z dystansu i pochodniami, co powoduje pożar w lesie. Po zaciekłej bitwie Baragon w wyniku utraty przewagi zamierza uciec podziemnym tunelem, ale Frankenstein odciąga go od niego i zabija go poprzez uduszenie. Jednak wykopywany przez Baragona tunel powoduje zapadnięcie ziemi, w wyniku czego ginie Frankenstein. Doktor Kawaji jest zdania, że Frankenstein nigdy nie umrze i być może pewnie dnia będzie widziany ponownie, jednak doktor Bowen uważa, że dla Frankensteina jako niezrozumianego potwora śmierć jest błogosławieństwem.

Obsada Kumi Mizuno – dr Sueko Togami Nick Adams – dr James Bowen Gorō Naya – dr James Bowen (głos, wersja japońska) Kōji Furuhata – Frankenstein Tadao TakashimaW wersji amerykańskiej jako Takao Takashima. – dr Kenichiro Kawaji Yoshio Tsuchiya – kpt. Kawai Nobuo Nakamura – dyrektor szpitala Rin Ogata – wojskowy Peter Mann – dr Liesendorf Kazuo Kumakura – dr Liesendorf (głos, wersja japońska) Keiko Sawai – Tazuko Towoi Haruya Kato – przedstawiciel ekipy telewizyjnej #1 Senkichi Ōmura – przedstawiciel ekipy telewizyjnej #2 Yutaka Nakayama – przedstawiciel ekipy telewizyjnej #3 Kōzō Nomura – dziennikarz odkrywający uciętą rękę #1 Tadashi Okabe – dziennikarz odkrywający uciętą rękę #2 Susumu Fujita – nadinspektor policji prefekturalnej w Osace Hisaya Itō – sierżant policji prefekturalnej w Osace Jun Tazaki – nadinspektor policji prefekturalnej w Okayamie Kenji Sahara – policjant sprzeczający się z nadinspektorem policji prefekturalnej w Okayamie Takashi Shimura – chirurg wojskowy otrzymujący serce Frankensteina Ikio Sawamura – właściciel psa Yoshifumi Tajima – dowódca łodzi podwodnej Sumio Nakao – młody Frankenstein Haruo Nakajima – Baragon, żołnierz

Produkcja Przygotowania i scenariusz W 1958 roku Willis O’Brien, twórca efektów specjalnych w King Kongu, próbował stworzyć film King Kong vs. Frankenstein, w którym Carl Denham napotyka się w Afryce na wnuka doktora Frankensteina, który tworzy potwora z części ciała wielkich zwierząt. Carl Denham wpada na pomysł stworzenia meczu bokserskiego pomiędzy potworem Frankensteina a drugim Kongiem odkrytym w Afryce. Ostatecznie oba potwory walczą w San Francisco.

Pomysł spotkał się z uznaniem Johna Becka, który zakupił skrypt O’Briena i z George’em Worthingem Yatesem przemianował na King Kong vs. Prometheus. Jednak wysokie koszty animacji poklatkowej zniechęcały potencjalne wytwórnie. Ostatecznie skryptem Becka zainteresowała się wytwórnia Tōhō, która zastąpiła Frankensteina Godzillą i stworzyła King Kong kontra Godzilla.

Producent filmu, Tomoyuki Tanaka zlecił też osobny projekt o Frankensteinie. John Meredyth Lucas pracujący nad amerykańskimi wersjami językowymi filmów Tōhō – The Last War, Gorath i The Human Vapor wpadł na pomysł sequela tego ostatniego, w którym tytułowy bohater miał walczyć z potworem Frankensteina. Lucas zdobył uznanie u Tōhō i Tanaka zlecił Shinichiemu Sekizawie napisał skrypt do będący sequelem do filmu The Human Vapor. Bohater poprzedniego filmu – Mizuno szukał naukowca imieniem Gildor, który ożywił ponownie potwora Frankensteina, w nadziei, że przywróci życie jego zmarłej dziewczynie. Miał być puszczany w kinach w podwójnym pokazie z mającym japońską premierę My Fair Lady. Pierwsza niedokończona wersja scenariusza napisana została lutego 1963 roku, a Sekizawa w wyniku braku inspiracji zarzucił pracę nad projektem.

W 1964 roku Ishirō Honda odbył swoją pierwszą podróż do Stanów Zjednoczonych, by sfinalizować umowę z Henrym G. Sapersteinem, prezesem amerykańskiego studia animacji United Productions of America, który zaproponował Tōhō współpracę finansową przy produkcji pięciu ich filmów.

Tymczasem Takeshi Kimura odnowił koncepcję gigantycznego potwora Frankensteina jako sequel King Kong kontra Godzilla zwany . Wg scenariusza Kimury dr James Bowen podczas badań efektów radiacji po zbombardowaniu Hiroszimy napotyka na jej ulicach młodego, zdziczałego chłopca. Odkrywa, że jest on potworem Frankensteina, który zregenerował się ze swego serca zmutowanego przez bombę atomową. Chłopiec zaczyna gwałtownie rosnąc żywiąc się zwierzętami. Japońskie Siły Samoobrony w obawie, że potwór zechce żywić się ludzkim mięsem, oswabadzają Godzillę z lodowcu na Morzu Beringa i zwabiają go do Japonii, by zabił Frankensteina. Tōhō uznało pomysł za bezsensowny i zdecydowało, by Mothra z filmu Mothra była przeciwnikiem Godzilli w następnym filmie z jego udziałem.

W lipcu 1965 roku Tōhō powróciło do Furankenshutain tai Gojira, jednak zmodyfikowało skrypt, w którym zastąpiono Godzillę nowym potworem – Baragonem i dała zielone światło do produkcji . Według niektórych źródeł pomysł na ten film przyszedł od Jerry’ego Sohla i współpracownika Sapersteina – Reubena Bercovitcha i współpracowali przy scenariuszu.

Casting Pomysłem Sapersteina było zatrudnienie amerykańskich gwiazd w rolach głównych. Pierwotnie Tōhō chciało, by w rolę doktora Bowena wcielił się David Janssen, który w Japonii był popularny dzięki Ściganemu. Janssen rozważał podpisanie kontraktu z Henrym G. Sapersteinem i Tōhō na serię filmów z jego udziałem, gdzie pierwszym miał być Frankenstein vs. Subterranean Monster. Ostatecznie zrezygnował i jego miejsce zajął Nick Adams, którego kariera filmowa upadała.

W rolę Frankensteina wcielił się japoński student, Kōji Furuhata wybrany na otwartym castingu.

Realizacja Ishirō Honda, zanim rozpoczął prace nad filmem ponownie zapoznał się z Frankensteinem z 1931 roku, by wczuć się w rolę. Według niego Frankenstein nie był potworem i bardziej interesował go tragizm historii o efektach ubocznych nauki i z niechęcią kręcił sceny z Baragonem.

Przybywszy latem 1965 roku wraz z żoną i dziećmi do Japonii Adams szybko zaaklimatyzował się wśród pracowników Tōhō zarzucając historiami o Hollywood. Mimo obecności jego rodziny często flirtował z Kumi Mizuno i wkrótce pojawiły się plotki o ich romansie.