Poznański Klub Wioślarek – klub wioślarski założony w 1928 rokuKluby należące do PZTW. Sport Wodny, 1933 Nr 1, str. 2. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2018-12-06] w Poznaniu. Jeden z niewielu w pełni żeńskich klubów wioślarskich w Polsce. Zlikwidowany w 1951 roku.
Historia Inicjatorkami założenia klubu były Mira Leżanka i Anna Gawrońska, a pierwszą prezeską – radczyni Hischbergowa. Teren pod budowę przystani klubowej przekazał wioślarkom pobliski Klub Wioślarski z roku 1904, który początkowo zapewnił też zawodniczkom opiekę trenerskąEra sukcesów międzynarodowych polskiego wioślarstwa. Sport wodny, 1930 Nr 3, s. 57 i s. 90. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2018-12-07].
W tamtym momencie w Polsce istniały trzy w pełni kobiece kluby wioślarskie: Warszawski Klub Wioślarek (powstały już w roku 1912), Bydgoski Klub Wioślarek (powstały w 1926) oraz Kaliskie Towarzystwo Wioślarek (rok powstania 1927). Z uwagi na duży koszt zakupu szybszych łodzi, wioślarstwo kobiet skupiało się w sporej mierze na turystyce wioślarskiej. Panie nie rywalizowały ponadto na poziomie zawodów międzynarodowychWioślarstwo kobiece w Polsce, Sport Wodny 1927 Nr 6, s. 93 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2018-12-06]. Międzynarodowa Federacja Wioślarska rywalizację kobiet wprowadziła zresztą do programu organizowanych przez siebie mistrzostw dopiero wiele lat później – w roku 1954FISA 125th Anniversary – Women’s rowing history. worldrowing.com (ang.) [dostęp: 2018-12-06]. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wioślarki rywalizowały w Polsce tylko w nielicznych konkurencjach wioślarskich (i to na dystansach nie przekraczających 1200 m – czyli dystansie krótszym niż mężczyźni): Od powstania PZTW w 1919 do 1939 roku – na czwórkach półwyścigowych (łodziach szerszych i krótszych od łodzi wyczynowych, Od 1931 do 1939 roku – dodatkowo na wyczynowych czwórkach ze sternikiem, Od 1931 do 1939 roku – dodatkowo na wyścigowych jedynkachJ. Nowicka, T. Nowicki. Bydgoski Klub Wioślarek (1926-1996). Analiza startów i osiągnięć. 1998 nr 19 s. 248 i nast. Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2018-12-06].
Ostatnią Prezeską Poznańskiego Klubu wioślarek była Digna Spandowska, wybrana w roku 1939. W tym czasie klub liczył 27 członkińPoznański Klub Wioślarek w Poznaniu. Dokumenty rejestrowe. Skany Archiwum Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu [dostęp: 2018-12-06].
Klub został na krótko reaktywowany po II wojnie światowej. Działalność prowadził samodzielnie do grudnia 1949, od 1948 roku korzystając z przystani TW Polonii PoznańOlaf Bergmann, Towarzystwo Wioślarzy „Polonia” 1921-1996, Poznań 1996, s. 27, . Od stycznia roku 1950 klub został wcielony w skład Zrzeszenia Sportwego "Ogniwo". W lipcu 1951 roku został ostatecznie zlikwidowany i wcielony w skład Klubu Wioślarskiego z 1904 rokuRyszard L. Kobendza. Zarys 80-letniej Działalności Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich. Warszawa 2001, s. 259, .
Zawodnicy Najwybitniejszą zawodniczką klubu była skifistka Ałła Dowgird – mistrzyni Polski z roku 1938Spotkanie Polska-Węgry i Regaty Związkowe w Witobelu. Sport Wodny, 1938 nr 14-15, s. 211-214. Pomorska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2018-12-06] i wicemistrzyni z 1939XX Mistrzostwa Polski w wioślarstwie i regaty związkowe, Sport Wodny, 1939 nr 15, s. 215-217. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2018-12-06].
Galeria
Zobacz też Wioślarstwo,
Przypisy
Bibliografia Era sukcesów międzynarodowych polskiego wioślarstwa. Sport wodny, 1930 Nr 3, s. 53-57. [dostęp: 2018-12-07] J. Nowicka, T. Nowicki. Bydgoski Klub Wioślarek (1926-1996). Analiza startów i osiągnięć. 1998 nr 19 s. 248 i nast. [dostęp: 2018-12-06]
Linki zewnętrzne Historia kobiecego wioślarstwa (ang.)
Kategoria:Kluby sportowe w Poznaniu Kategoria:Polskie kluby wioślarskie Kategoria:Wioślarstwo w Polsce