Kościoły drewniane w Chiloé – grupa szesnastu drewnianych kościołów znajdujących się na wyspach archipelagu Chiloé, w południowej części Chile. Obiekty te zostały wpisane w 2000 na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Stanowią jedyny w Ameryce Łacińskiej przykład drewnianej architektury sakralnej. Odzwierciedlają tradycję zapoczątkowaną przez wędrownych kaznodziei jezuickich w XVII i XVIII wieku, kontynuowaną i wzbogaconą przez franciszkanów w XIX wieku. Oprócz ucieleśnienia bogactwa kulturowego archipelagu Chiloé, kościoły te świadczą o udanym połączeniu rodzimej i europejskiej kultury i techniki oraz pełnej integracji jej architektury z krajobrazem i środowiskiem, a także o duchowych wartościach lokalnej społeczności.
Historia Archipelag został skolonizowany przez Hiszpanów w połowie XVI wieku. Pierwszymi misjonarzami, którzy ewangelizowali miejscową ludność byli mercedariusze. W latach 1608–1767 jezuici organizowali raz w roku trwające osiem miesięcy wędrowne misje, podczas których budowali nowe kaplice w różnych miejscach Chiloé. Po wydaleniu jezuitów ich prace kontynuowali franciszkanie. Dzięki ich wysiłkom oraz lokalnej, indiańskiej społeczności powstało co najmniej 150 drewnianych kościołów. Obecnie na wyspach zachowało się ich około 70. Kościoły budowano wzdłuż wybrzeża, aby ułatwić misjonarzom dotarcie do nich. Większość z nich znajduje na wniesieniach, by nie uległy podtopieniom. Najstarszy zachowany kościół pochodzi z 1764 i znajduje się w Achao, na wyspie Quinchao.
W 2000 podczas 24. sesji UNESCO 16 kościołów znajdujących się na archipelagu zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa. Rząd Chile przy wsparciu Międzyamerykańskiego Banku Rozwoju wdrożył program od 2003 roku renowacji zaniedbywanych przez lata kościołów.
Architektura Kościoły zbudowano w całości z rodzimego drewna, z szerokim wykorzystaniem gontu. Ich charakterystyczny styl zawdzięcza umiejętnościom budowy łodzi rdzennych mieszkańców archipelagu. Są one szczególnie widoczne w formach i łączeniu wież oraz konstrukcjach dachowych. Wyróżniają się kolorami, dekoracją wnętrz, detalami architektonicznymi i obrazami religijnymi. Przed nimi odbywają się tradycyjne święta religijne, co dodatkowo podkreśla ich związki z morzem.
Lokalizacja thumb|upright=1.62|left|Lokalizacja Kościołów drewnianych w Chiloé. Liczby na mapie odpowiadają dwóm ostatnim liczbom z kodu nadanego przez UNESCO poszczególnych obiektom. Wszystkie z szesnastu kościołów drewnianych wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO znajdują we wschodniej części archipelagu, z których dziewięć znajduje się na największej wyspie Chiloé. Pozostałe rozlokowane są na mniejszych wyspach; Quinchao, Lemuy, Chelín i Caguach.
Kod Miejscowość Gmina 971-001 Achao Quinchao 971-002 Quinchao Quinchao 971-003 Castro Castro 971-004 Rilán Castro 971-005 Nercón Castro 971-006 Aldachildo Puqueldón 971-007 Ichuac Puqueldón 971-008 Detif Puqueldón 971-009 Vilupulli Chonchi 971-010 Chonchi Chonchi 971-011 Tenaún Dalcahue 971-012 Colo Quemchi 971-013 San Juan Dalcahue 971-014 Dalcahue Dalcahue 971-015 Chelín Castro 971-016 Caguach Quinchao
Galeria
Zobacz też Obiekty z listy światowego dziedzictwa UNESCO w Ameryce Południowej
Przypisy
Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Chile Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Chile Kategoria:Drewniane kościoły