thumb|300px|Kopalnia dolomitu Libiąż (u dołu zdjęcia) thumb|300px|Fasada Muzeum Narodowego w Krakowie wykonana z dolomitu Libiąż Dolomit Libiąż – dolomit eksploatowany w Libiążu, w powiecie chrzanowskim, województwie małopolskim, w Polsce oraz w innych okolicznych kamieniołomach. Skała pochodzi z triasu (w stratygrafii lokalnej wapień muszlowy).
Istnieją dwa rodzaje dolomitu Libiąż: dolomit diploporowy i leżący pod nim dolomit kruszconośny.
Właściwości Dolomit Libiąż jest barwy kremowej, kremowoszarej, żółtawej i ciemnożółtej. Struktura jednorodna, drobnoziarnista, zbita. Tekstura porowata i bezładna. Nie daje się polerować. Występują w nim liczne skamieniałości, głównie alg, zielenic i liliowców oraz rzadziej innych organizmów.
Cechy fizyczne Gęstość 2,5 g/cm³ Nasiąkliwość 1,0–3,13% Wytrzymałość na ściskanie 90-100 MPa Ścieralność na tarczy Boehmego 0,28–0,54 cm Mrozoodporność całkowita
Zastosowanie Dolomit diploporowy stosuje się w budownictwie oraz w drogownictwie (jako kruszywo, kostkę brukową czy krawężniki) od XIV w. Z dolomitu kruszconośnego pozyskuje się rudy cynku i ołowiu.
Przykłady zastosowania Kraków: krawężniki i płyty chodnikowe na niektórych ulicach kaplica Zygmuntowska na Wawelu Muzeum Narodowe w Krakowie – fasada wiadukt kolejowy nad ul. Kamienną Biblioteka Narodowa w Warszawie – fasada pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu (zniszczony przez Niemców w 1939) bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu – kropielnice budynek parlamentu w Wiedniu – fasada
Bibliografia
Kategoria:Skały budowlane Polski Kategoria:Skały triasu Kategoria:Libiąż