thumb|Drzewo genealogiczne przedstawicieli Warszawskiej Akademickiej Szkoły Kardiologii, wywodzącej się od prof. Zdzisława Askanasa, którą współtworzył prof. Leszek Ceremużyński Leszek Ceremużyński (ur. 22 maja 1932 w LublinieWho is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD)., zm. 26 listopada 2009 w Skarżysku-Kamiennej) – polski lekarz, kardiolog, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. Współtwórca Warszawskiej Akademickiej Szkoły Kardiologii, wywodzącej się od Zdzisława Askanasa (tzw. Szkoły Askanasa).
Życiorys Maturę uzyskał w 1950 w Żyrardowie. W latach 1950–1955 odbył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Początkowo pracował jako lekarz na podstawie nakazu pracy Ministerstwie Zdrowia. W latach 1957–1959 odbył służbę wojskową w szpitalu w Żarach. Był lekarzem rejonowym w Warszawie i jednocześnie wolontariuszem w IV Klinice Chorób Wewnętrznych AM kierowanej przez Zdzisława Askanasa, u którego w 1960 został asystentem. W 1965 na podstawie napisanej u Askanasa rozprawy w 1965 nadano mu stopień naukowy doktora nauk medycznych. W 1970 na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. „Katecholaminy we krwi i w moczu, czynność tarczycy i kory nadnerczy oraz poziom insuliny w zawale serca o dobrym i złym przebiegu” otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych i został p.o. Zastępcą ds. Naukowych Dyrektora Instytutu Kardiologii AM w Warszawie. Odbył staże naukowe i kliniczne w ośrodkach kardiologicznych w Londynie, Edynburgu, Pradze, Budapeszcie i Berlinie.
W 1974 został ordynatorem w Szpitalu Grochowskim w Warszawie, w którym utworzył placówkę dydaktyczną Akademii Medycznej. Objął stanowisko Specjalisty Miasta Stołecznego Warszawy do spraw Kardiologii (1975–1983). W 1984 Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1993 profesora zwyczajnego nauk medycznych. Został kierownikiem II Kliniki Kardiologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego.
Wypromował 18 doktorów i był opiekunem 3 habilitacji. Spośród osób, które pod jego kierunkiem uzyskały doktorat, następuje uzyskały samodzielność naukową: Mirosław Dłużniewski, Andrzej Budaj, Piotr Kułakowski, , Bronisław Bednarz (zob. obok ilustrację z Genealogią Askanasowców).
Przez wiele lat co roku organizował w Teatrze Polskim w Warszawie konferencje dydaktyczne „Kardiologia światowa” skupiające przeciętnie ok. 1000 uczestników.
Był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności.
W 1970 został sekretarzem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, w 1986 jego wiceprezesem, w latach 1990–1995 był jego prezesem, a później członkiem honorowym. Był redaktorem naczelnym czasopisma „Kardiologia Polskiej”. Należał do Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, , , , Hungarian Cardiac Society.
Należał do Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia (1976–1980), Komisji Patofizjologii PAN (1974–1980) i Rady Naukowej Instytutu Kardiologii (1980–1990).
Syn Jadwigi i Mieczysława. Był żonaty z kardiolożką .
Zmarł w wyniku urazów poniesionych w wypadku samochodowym. Został pochowany na Cmentarzu w Pyrach w Warszawie. mały|Grób prof. Leszka Ceremużyńskiego na cmentarzu w Pyrach w Warszawie W 2009 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Medycznej w Warszawie Kategoria:Członkowie Komitetu Patofizjologii Klinicznej PAN Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Ludzie związani z CMKP Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pyrach w Warszawie Kategoria:Polscy kardiolodzy Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Zmarli w 2009