Sŏnjo (ur. 26 listopada 1552, zm. 16 marca 1608) – czternasty władca (wang) Korei (Chosŏn) z Dynastii Ri. Panował w okresie japońskich najazdów na Koreę.
Życiorys Jego doradcą „ministrem ds. lektur królewskich” bezpośrednio po objęciu władzy był filozof Yi Hwang. Ponieważ ze względu na stan zdrowia nie był on w stanie spełniać swej funkcji, napisał dla króla swe pouczenia jako Dziesięć diagramów nauki mędrców (, , sŏnghak sipdo)Maciej St. Zięba, Serce (xīn, 心) jako ośrodek władz psychicznych człowieka w myśli neokonfucjańskiej T'oegyego Yi Hwanga, [w:] Ołena Łucyszyna, Maciej St. Zięba (red.), Purusza, atman, tao, sin... Wokół problematyki podmiotu w tradycjach filozoficznych Wschodu, Łódź, Wyd. Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej, 2011, s. 183–207, ., w późniejszych czasach aż do dzisiaj najpopularniejsze dzieło filozofii koreańskiej (309 wydań do 1972)退溪學叢書,弟1部弟1卷,社團法人-退溪學硏究院, T'oeghyehak Library Part 1, Vol. 1, T'oegyehak Study Institute, Seoul 10-1973, s. 31.
Podczas wojny z Japonią (1592–1598) ewakuował się ze stolicy i zwrócił się o pomoc do Chin. Wysyłał posłańców do chińskiego cesarza Wanliego z prośbą o sojusz. Opowiadał się za możliwie szybkim zakończeniem konfliktu, przewodniczył negocjacjom pokojowym.
Ufundował buddyjską świątynię Hongje am.
Przypisy
Kategoria:Władcy Korei z dynastii Joseon Kategoria:Urodzeni w 1552 Kategoria:Zmarli w 1608