Jaskółka australijska (Hirundo neoxena) – gatunek małego ptaka z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae). Zamieszkuje Australię, Nową Zelandię i sąsiednie wyspy. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje głównie w Australii (wraz z Tasmanią). Jest gatunkiem częściowo wędrownym. W latach 50. XX w. jaskółka australijska zasiedliła Nową Zelandię.
Podgatunki Wyróżnia się dwa podgatunki Hirundo neoxena: H. neoxena carteri (Mathews, 1912) – południowo-zachodnia Australia H. neoxena neoxena Gould, 1842 – południowo-środkowa i wschodnia Australia, Tasmania, Nowa Zelandia i okoliczne wyspy.
Morfologia Osiąga długość 13–17 cm i masę 12–17 g. Samice są podobne do samców, ale mają krótszy ogon.
Ekologia i zachowanie Preferuje tereny w pobliżu wody oraz nadmorskie jaskinie. Gniazduje pojedynczo lub w małych koloniach; poza okresem lęgowym żyje stadnie. W zniesieniu 2–7 jaj, zwykle 4 lub 5. Ich inkubacją zajmuje się samica przez 14–19 dni. Pisklęta są karmione przez oboje rodziców; w pełni opierzone stają się po 18–23 dniach od wyklucia.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje jaskółkę australijską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za rosnący.
Drapieżniki, pasożyty i choroby Jastrzębiowate, węże, łasicowate i dzikie koty stanowią główne drapieżniki, które polują na jaskółki australijskieOliver, L; Austin, J.I.; Arthur, S (1962). Birds of the World. ss. 216–218.. Szczególnie w Australii węże są najgroźniejszym drapieżnikiem dla tych ptaków. Węże potrafią wspinać się na drzewa, aby dostać się do gniazd i zjeść jaja lub młode ptaki. Według jednego z badań przeprowadzonych w Nowej Zelandii, przypadkiem niepowodzenia lęgu było naruszenie gniazda w okresie inkubacji. Przypadki te pochodziły od ludzi, ssaków takich jak inwazyjne łasicowate i introdukowane kosy, które żerują na jajach.
W odchodach jaskółek znajdują się różnego rodzaju bakterie i pasożytyHiggins, P.J; Cowling, S.J (2006). Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Birds. Volume 7: Boatbill to Starlings. Part A: Boatbill to Larks and Part B: Dunnock to Starlings. Oxford University Press. ss. 1517–1548., które rozmnażają się w gnieździe i powodują poważne choroby, takie jak histoplazmoza, salmonella, zapalenie opon mózgowych i toksoplazmoza. Odporność na nie zależy od matczynych przeciwciał i odporności zapewnianej przez woreczek żółtkowy wewnątrz jaja.
Jaskółki są znane jako mieszkańcy kolonii, dlatego są w grupie wysokiego ryzyka występowania pasożytów, co może być przyczyną niższego sukcesu reprodukcyjnego, ale też wzrostu odporności. Inną chorobą, która wpływa nie tylko na hodowców drobiu, ale również na jaskółki australijskie, jest ospa ptaków. Wirus ten ma dwie formy: skórną (łagodne uszkodzenie) i śluzówkowa (śmiertelną); drób jest zwykle szczepiony na wirusa, ale dzikie zwierzęta nie.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jaskółkowate Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1842 roku