Osteulcus – rodzaj skorków z rodziny skorkowatych i podrodziny Ancistrogastrinae.
Skorki o dużej głowie. Przedplecze mają lekko poprzeczne, niewiele szersze niż dłuższe. Skrócone, w zarysie prawie kwadratowe pokrywy (tegminy) mają na bocznych krawędziach krótkie kile podłużne, a krawędzie tylne są u nich skośnie ścięte. Tylna para skrzydeł jest całkowicie zanikła. Odnóża są długie i smukłe. Spłaszczony, w okolicy środka długości rozszerzony i dalej ku szczytowi zwężony odwłok charakteryzuje się guzkowatymi bokami segmentów piątego, szóstego i siódmego. Przedostatni jego sternit ma wypukłą tylną krawędź pozbawioną płatów czy kolców w kątach bocznych.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1907 roku przez Malcolma Burra. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego οστεουλκος, oznaczającego „cęgi”. Należą doń 2 opisane gatunki:
Osteulcus africanus Brindle, 1978 Osteulcus kervillei (Burr, 1905)
Pierwszy z wymienionych zamieszkuje Kamerun w Afryce (kraina etiopska), drugi zaś Wenezuelę w AMeryce Południowej (kraina neotropikalna).
Przypisy
Kategoria:Skorkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1907 roku