Skendylinae – podrodzina skorków z podrzędu Neodermaptera i rodziny skorkowatych.
Czułki tych skorków zbudowane są długich i cienkich członów, z których czwarty jest mniej więcej tak długi jak trzeci lub nieco od niego dłuższy. Pokrywy (tegminy) mogą być dobrze rozwinięte, skrócone i na mniejszym lub większym odcinku środkowym się stykające, szczątkowe, a u Brachycosmiella zredukowane są do bocznych klapek. Wzdłuż bocznych krawędzi pokryw biegną podłużne listewki, które mogą być dobrze lub słabo widoczne. Śródpiersie jest mniej więcej tak szerokie jak długie, kwadratowe lub zaokrąglone w zarysie. Odnóża są długie i smukłe. Golenie tylnej ich pary po rozciągnięciu wzdłuż ciała sięgają do poziomu nasady szczypiec lub dalej. Przysadki odwłokowe przekształcone są w szczypce, najczęściej prosto zbudowane i u samców wydłużone.
Podrodzina o zasięgu kosmopolitycznym.
Takson ten wprowadzony został w 1907 roku przez Malcolma Burra. Należy doń 67 opisanych gatunków, zgrupowanych w 12 rodzajach:
Afrocosmia Hincks, 1960 Brachycosmiella Steinmann, 1990 Cosmiella Verhoeff, 1902 Cosmiola Bey-Bienko, 1959 Forcepsia Moreira, 1930 Kleter Burr, 1907 Liparura Burr, 1907 Lipodes Burr, 1907 Mixocosmia Borelli, 1909 Neocosmiella Hebard, 1919 Obelura Burr, 1907 Paracosmiella Steinmann, 1990
Przypisy
Kategoria:Skorkowate