Apterichtus – rodzaj ryb promieniopłetwych z podrodziny Ophichthinae w obrębie rodziny żmijakowatych (Ophichthidae).
Rozmieszczenie geograficzne Strefa tropikalna oceanów – Indo-Pacyfik i Ocean Atlantycki.
Morfologia Długość ciała do 80 cm; brak danych dotyczących masy ciała.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1800 roku francuski przyrodnik Bernard Germain de Lacépède w publikacji własnego autorstwa poświęconej historii naturalnej ryb, jednak nazwa którą ukuł – Caecilia – okazała się młodszym homonimem rodzaju płazów, który został opisany w 1758 roku przez Karola Linneusza, dlatego w 1806 roku francuski zoolog André Marie Constant Duméril w publikacji własnego autorstwa poświęconej systematyce zoologicznej, nadał rodzajowi ryb nową nazwę – Apterichtus. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) A. caecus.
Etymologia Caecilia: rodzaj jaszczurki, prawdopodobnie ‘ślepy robak’, od caecus ‘robak’. Apterichtus (Apterichthys, Apterichtes): gr. przedrostek negatywny α- a- ‘bez’; πτερον pteron ‘płetwa’; ιχθυς ikhthus ‘ryba’. Typhlotes: gr. τυφλoτης tuphlotēs ‘ślepota’, od τυφλος tuphlos ‘ślepy’. Branderius: Gustavus Brander (1720–1787), angielski przyrodnik. Ophisurapus (Ophisuraphis, Ophisurophis): gr. οφις ophis, οφεως opheōs ‘wąż’; ουρα oura ‘ogon’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Ophisurapus gracilis Kaup, 1856. Verma: łac. vermis ‘robak’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie (również monotypowe)): Sphagebranchus kendalli Gilbert, 1891.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Żmijakowate