Koniuchy () – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie włodzimierskim. W 2001 roku liczyła 779 mieszkańcówBaza statystyczna Ukrainy.

Do 2020 w rejonie łokackim.

Zamek, pałac

Według legendy we wsi znajdował się zamek obronny zbudowany z drewna modrzewiowego przez Stefana Czarnieckiego (1599-1665) herbu Łodzia, który został zniszczony w XVIII w. W 1722 r. Michał Potocki, od 1726 r. gubernator Wołynia, wybudował kolejny zamek w stylu barokowym, który był otoczony ziemnymi wałami o wysokości 50 m. Wokół zamku znajdowały cztery bastiony. Forteca była również chroniona przez głębokie fosy wypełnione wodą. Pod zamkiem znajdowały się duże lochy, w którym można było ukryć się przed wrogami. Pod koniec XVIII w. Antoni Rudziński (1754-1821) herbu Prus III, syn Eustachii Elżbiety Potockiej herbu Pilawa (1720-1781)Antoni Rudziński h. Prus (III), na miejscu zrujnowanego zamku zbudował parterowy klasyczny pałac, kryty dachem dwuspadowym, z piętrowym portykiem od frontu z czterema kolumnami podtrzymującymi fronton, z lukarnami na bocznych skrzydłach. Pałac posiadał imponujące wyposażenie, m.in. kolekcję naczyń z porcelany z cenną zastawą chińską dla 60 osób. Ciekawym meblem z pałacowego wyposażenia była stara kołyska, przypominająca ogromne jajko. W pałacu znajdowały się biura, sypialnie, pokoje, w których często przyjmowano gości. Wszystkie pokoje były wygodne i stylowo umeblowane. Dom był używany przez cały rok, ponieważ w pokojach znajdowały się klasyczne kominki. Pałac otaczał duży park z alejkami, w którym rosło wiele drzew ozdobnych, w tym: grab, lipa, świerk, topola i kwiatów. Najciekawszym elementem architektury była brama, ocalała po drugim zamku. Jej wysokość wynosiła około 10 m (1939 r.). Na bramie znajdowała się marmurowa płyta z łacińskim napisem. Pałac spłonął w 1918 r.

Ostatnim właścicielem majątku, w tym pałacu, był Adam Tadeusz Czacki (zm. 1944). Podczas rzezi wołyńskiej majątek, w którym był niemiecki posterunek oraz uzbrojona przez Niemców polska ochrona, stał się miejscem schronienia dla polskich uchodźców, których liczba w sierpniu 1943 sięgnęła 380. Mimo to w lipcu 1943 nacjonaliści ukraińscy zamordowali w Koniuchach 50 Polaków. W styczniu 1944 roku Niemcy wraz z resztą Polaków (69 osób) wycofali się do Łokacz i Horochowa. Opuszczony pałac wraz z zabudowaniami gospodarczymi i kościołem został całkowicie spalony przez UPA 20 stycznia 1944 rokuGrzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Rewasz, Pruszków 2005, ISBN 83-89188-32-5, s. 200.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wsie w obwodzie wołyńskim Kategoria:Łokacze (hromada) Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019