mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 118 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 118 (incipit LIke as to make our appetites more keene) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonet 118 jest kontynuacją sonetu 117.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, kontynuuje przeprosiny za swoją niewierność oraz nielojalność wobec młodzieńca. Po złożeniu deklaracji wiecznej miłości w sonecie 116, znajduje się w bardzo trudnej sytuacji wytłumaczenia dlaczego nie był wierny swoim ideałom. W pierwszym czterowierszu używając metafor ostrych przypraw () oraz zapobiegania chorobom nieznanym () tłumaczy, że wszystko to robił dla ożywienia ich związku dojrzałych i trochę już sobą znudzonych kochanków. W drugim czterowierszu szczerze wyznaje swoje winy i w trzecim czterowierszu liczy na przebaczenie i odrodzenie swojego związku. Nie mogąc ani zaprzeczyć zarzutom z poprzedniego sonetu, ani się wytłumaczyć, chciałby swoje czyny przekształcić w moralną naukę na przyszłość. Przedstawienie w ostatnim wersie miłości jako choroby jest po prostu konwencjonalnym zabiegiem literackim.
W ocenie jest to jeden z najlepszych sonetów z całego cyklu. Polskie przekłady 1913 Aby pobudzić ochotę do strawy, Maria Sułkowska 1922 Jak, gdy apetyt chcąc podraźnić sobie, Jan Kasprowicz 1948 Napiszę w owym oskarżenia akcie, żem zalegał Władysław Tarnawski 1968 Jak nieraz, by apetyt rozłakomić w sobie Marian Hemar 1979 Pragnąc zaostrzyć apetyt, bierzemy Maciej Słomczyński 2011 Podobnie jak apetyt na nowo nam ostrzą Stanisław Barańczak 2015 Tak jak nęcimy nasze podniebienia Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019