Jan Witold Doroszewski (ur. 8 listopada 1931 w Warszawie, zm. 24 października 2019) – polski lekarz i biofizyk, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych, specjalista w zakresie radiologii, prakseolog.

Życiorys Syn językoznawcy Witolda Doroszewskiego i pedagog Janiny Doroszewskiej; ojciec Joanny Jurewicz.

W 1949 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie. Od 1954 do 1967 pracował w Katedrze Radiologii Lekarskiej tejże uczelni, uzyskując w 1958 stopień specjalisty w dziedzinie radiologii. W latach 1958–1959 przebywał na stypendium rządu francuskiego, pracując w Instytucie Gustave-Roussy w Villejuif pod Paryżem i studiując radioterapię na Uniwersytecie Paryskim. Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1965 w Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie rozprawy pt. Badania nad tymocytami znakowanymi chromem promieniotwórczym Cr51; jego promotorem był prof. Witold Zawadowski. W 1970 na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Teoria sprawdzania hipotez diagnostycznych. W 1980 otrzymał tytuł profesora.

Zawodowo był związany z Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego, był dyrektorem tej jednostki przez 3 kadencje (1981–1984 oraz 1993–1999) oraz kierownikiem Zakładu Biofizyki i Biomatematyki w tymże Centrum (1971–2002).

W jego dorobku naukowym znajdują się prace dotyczące m.in. metod znakowania komórek związkami promieniotwórczymi, adhezji i lokomocji komórek prawidłowych i białaczkowych, zastosowania metod informatyki w diagnostyce medycznej oraz logicznych problemów medycyny.

W ramach działalności naukowej zajmował się m.in. wpływem napromieniania radioizotopami na funkcje narządów (zwłaszcza tarczycy), opracowywał metody znakowania izotopowego komórek oraz modele matematyczne ich kinetyki w organizmie.

Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiej Akademii Umiejętności i Rady Języka Polskiego.

Był żonaty ponad 50 lat z Anną z domu Gołubiew (1942–2013), historyczką, z którą miał dwie córki – Joanna została profesorem filozofii indyjskiej, druga córka rozwija kształcenie w zakresie kompetencji komunikacyjnych na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, kontynuując idee swego ojca.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera R-6-6/7).

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” medal „Honoris Cause Educationis” nadany przez Radę Naukową CMKP

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy radiolodzy Kategoria:Polscy prakseolodzy Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Ludzie związani z CMKP Kategoria:Członkowie Rady Języka Polskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie