Wilgotnica czarnobrunatna (Hygrocybe spadicea (Scop.) P. Karst.) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrocybe, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1772 r. Giovanni Antonio Scopoli, nadając mu nazwę Agaricus spadiceus. Obecną nazwę nadał mu w 1879 r. Petter Adolf Karsten. Synonimy: Agaricus spadiceus Scop. 1772 Godfrinia spadicea (Scop.) Herink 1958 Hygrocybe spadicea var. albifolia (Hesler & A.H. Sm.) Boertm. 1995 Hygrophorus spadiceus (Scop.) Fr. 1838 Hygrophorus spadiceus f. odorus A.H. Sm. & Hesler 1954 Hygrophorus spadiceus var. albifolius Hesler & A.H. Sm. 1963 Nazwę polską nadała w 1997 r. Barbara Gumińska.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–6 cm, początkowo stożkowaty z podwiniętym brzegiem, później szeroko rozpostarty, zazwyczaj ze stożkowatym garbkiem na szczycie. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym brzeg prążkowany od prześwitujących blaszek, powierzchnia śluzowata, w stanie suchym włóknista, jedwabiście błyszcząca, brunatnoczarna do prawie czarnej, na brzegu oliwkowobrunatna. Blaszki Prawie wolne lub zaokrąglone przy trzonie, dość grube, rzadkie, z blaszeczkami, cytrynowożółte. Ostrza równe i gładkie. Trzon Wysokość 4–6 cm, średnica od 0,5 do 1 cm, walcowaty, w środku pusty. Powierzchnia bladosiarkowo-żółta, przy podstawie biała, pokryta podłużnie brązowymi włókienkami. Miąższ W kapeluszu cienki, kruchy, cytrynowożółty, u nasady trzonu biały, niezmieniający barwy po uszkodzeniu, bez wyraźnego zapachu i smaku. Wysyp zarodników Biały, zarodniki elipsoidalne, gładkie.
Występowanie i siedlisko Występuje głównie w Europie, poza nią na pojedynczych stanowiskach w Ameryce Północnej i Australii. W Polsce nie notowana od ponad 60 lat i uznana za gatunek wymarły. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych w Szwajcarii, Niemczech, Estonii, Anglii, Norwegii, Słowacji, Szwecji, Finlandii.
Rozwija się wśród traw i mchów na wilgotnych łąkach i obrzeżach lasów, częściej w górach. Prawdopodobnie związana jest z wapiennym podłożem. Owocniki wytwarza od sierpnia do października.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate