thumb Wodnicha tarczowata (Hygrophorus discoideus (Pers.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1801 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Agaricus discoideus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Elias Fries w 1838 r. Synonimy: Agaricus discoideus Pers. 1801 Limacium discoideum (Pers.) P. Kumm. 1871 Nazwę polską nadali w 1983 r. Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda.
Morfologia Kapelusz Średnica 2–6 cm, za młodu łukowaty, później rozpostarty, czasami z niewielkim garbkiem na środku. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym silnie śluzowaty, błyszczący, w stanie suchym lepki, gładki. Powierzchnia początkowo biała, potem przebarwia się na żółto lub jasnoróżowo. Blaszki Lekko zbiegające, białawe. Trzon Wysokość 4–7 cm, grubość 0,6–1 cm, walcowaty, zazwyczaj z wrzecionowatą podstawą, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia biaława z brązowymi włókienkami, pod kapeluszem łuszcząca się. Miąższ O barwie od białawej do kremowej. Cechy mikroskopijne Zarodniki eliptyczne, gładkie, o rozmiarach 6–8 × 4–5 μm.
Występowanie i siedlisko Wodnicha tarczowata występuje w Europie i Ameryce Północnej. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. notowana tylko na dwóch stanowiskach (Hala Śmietanowa w Beskidzie Żywieckim i w Pienińskim Parku Narodowym). W późniejszych latach podano wiele nowych stanowisk. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Wymieniona jest także na liście gatunków zagrożonych w Holandii.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Siedlisko: lasy iglaste (świerkowe), preferuje gleby wapienne. Owocniki od września do listopada.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate