thumb Wodnicha hiacyntowa (Hygrophorus hyacinthus (Batsch) Sacc.) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1783 r. August Johann Georg Karl Batsch, nadając mu nazwę Agaricus hyacinthus. Obecną nazwę nadał mu P.A. Saccardo w 1887 r. Nazwę polską nadała Barbara Gumińska w 1997 r.
Morfologia Kapelusz O średnicy 3–7 cm, u młodych okazów półkulisty, później łukowaty, na koniec płaski, pofalowany i z małym garbem lub z wklęsłym środkiem. Brzeg długo pozostaje podwinięty, u starych okazów pofalowany. Powierzchnia jedwabiście błyszcząca, biała do srebrnoszarej, w stanie wilgotnym nieco śliska. Blaszki Zbiegające na trzon, szerokie, miejscami z anastomozami, białe. Ostrza gładkie. Trzon O wysokości do 3–7 cm, średnicy 8–12 mm, walcowaty, wygięty, pełny. Powierzchnia biała do srebrnoszarej, podłużnie włókienkowata. Miąższ Cienki, biały, o zapachu podobnym do hiacyntów i łagodnym smaku. Gatunki podobne Wodnicha świerkowa (Hygrophorus piceae) odróżnia się brakiem zapachu i jest smuklejsza. Wodnicha pachnąca (Hygrophorus agathosmus) ma zapach migdałów i szarobrązowy kapelusz.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Europie. Na terenie Polski do 2003 r. notowany był na pięciu stanowiskach: Góry Świętokrzyskie 1968, Tatry 1967, 1967, 1968, Pieniński Park Narodowy 1976. W późniejszych latach podano wiele nowych stanowisk. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Estonii, Finlandii, Niemczech, Norwegii, Szwecji.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Siedlisko: świerkowe lasy iglaste. Owocniki na ziemi od września do października.
Znaczenie Wśród wodnich nie stwierdzono żadnego trującego gatunku. Te o łagodnym smaku są jadalne, jednakże rzadko przez grzybiarzy zbierane. Gatunki o gorzkim lub ostrym smaku to grzyby niejadalne, ponadto niektóre ze względu na małe rozmiary mają niewielkie znaczenie spożywcze. Nie należy zbierać gatunków rzadkich i grzybów chronionych.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate