2 Gwardyjska Tamańska Dywizja Zmechanizowana im. M. Kalinina () – związek taktyczny Sił Zbrojnych ZSRR i Rosji.
Historia 2 Dywizja Zmechanizowana wywodzi się ze sformowanej w 1941 roku 2 Gwardyjskiej Tamańskiej Dywizji Strzeleckiej im. M. Kalinina, po której odziedziczyła tytuły wyróżniające i ordery. W 1953 roku 2 Dywizję Strzelecką przeformowano w 23 Dywizję Zmechanizowaną. Na mocy Rozkazu Ministra Obrony ZSRR Nr 000147 z dnia 17 listopada 1964 roku 23 Dywizja Zmechanizowana została przemianowana na 2 Gwardyjską Tamańską Dywizję Zmechanizowaną. W 1983 roku ze składu dywizji wyprowadzono 404 Gwardyjski pułk zmechanizowany, który przeformowano w 27 Gwardyjską Brygadę Zmechanizowaną.
W 1991 dywizja dostała rozkaz wjechania do Moskwy w celu wsparcia puczu sierpniowego, jednak już pierwszego dnia przeszła ona na stronę sił demokratycznych z Borysem Jelcynem na czele, mając tym samym wpływ na niepowodzenie przewrotu. Nieco ponad dwa lata później, jako jednostka wojskowa Federacji Rosyjskiej wzięła udział w szturmie na Biały Dom w 1993 roku. Od 1999 roku brała udział w działaniach wojennych w Czeczenii.
15 maja 2009 roku, w związku z reformą Sił Zbrojnych FR, 2 Dywizja Zmechanizowana przeformowana została w 5 Gwardyjską Tamańską Brygadę Zmechanizowaną z zachowaniem nazw wyróżniających i orderów.
4 maja 2013 roku na bazie 5 Brygady Zmechanizowanej ponownie sformowano 2 Dywizję Zmechanizowaną. Podporządkowano ją dowództwu 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej.
Od początku swojego istnienia dywizja wystawia corocznie pododdziały piesze i sprzęt wojskowy do defilad na Placu Czerwonym w Moskwie.
Według niektórych analityków, w 2015 dywizja wzięła udział w konflikcie we wschodniej Ukrainie, gdzie walczyła w pobliżu Mariupola. Informacje te odrzuca Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej.
W 2022 roku wzięła udział w inwazji Ukrainę, gdzie na początku walczyła o zdobycie Charkowa, a następnie uczestniczyła w oblężeniu Czernihowa. Miasta nie udało się zająć ze względu na wycofanie się Rosjan z północnych rejonów kraju.
Skład Dowództwo i sztab; 1 Gwardyjski Sewastopolski pułk zmechanizowany; 15 Gwardyjski Szawliński pułk zmechanizowany; 1 Gwardyjski Czortkowski pułk czołgów im. M. Katukowa; 147 Gwardyjski Symferopolski pułk artylerii samobieżnej; 1117 pułk rakiet przeciwlotniczych; 1174 samodzielny dywizjon artylerii przeciwpancernej; 136 samodzielny Gwardyjski batalion rozpoznawczy; 211 samodzielny Gwardyjski batalion inżynieryjny; 47 samodzielny Gwardyjski batalion łączności; 1063 samodzielny Gwardyjski batalion zabezpieczenia materiałowo-technicznego; 370 samodzielny batalion medyczny; samodzielna kompania Bezzałogowych Statków Powietrznych; samodzielna kompania Walki Radioelektronicznej; samodzielna kompania chemiczna; samodzielna kompania ewakuacyjna.
Dowódcy dywizji
Odznaczenia i tytuły honorowe 2 Gwardyjska Tamańska Dywizja Zmechanizowana odziedziczyła po 2 Gwardyjskiej Tamańskiej Dywizji Strzeleckiej Ordery Czerwonego Sztandaru i Suworowa, tytuł honorowy „Gwardyjska”, nazwę wyróżniającą „Tamańska” oraz patrona – Michaiła Kalinina.
Za osiągnięcia w wyszkoleniu bojowym i politycznym 2 Dywizja Zmechanizowana nagradzana była m.in. Leninowskim Dyplomem Honorowym, Znakiem Honorowym KC KPZR, Prezydium Rady Najwyższej i Rady Ministrów ZSRR, Proporcem Ministra Obrony ZSRR. 26 marca 1985 roku dywizja została odznaczona Orderem Rewolucji Październikowej.
Przypisy
Kategoria:Dywizje zmechanizowane ZSRR Kategoria:Gwardyjskie dywizje ZSRR Kategoria:Dywizje zmechanizowane Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1995 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 2009 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 2013