Kompania czołgów średnich 4 Pułku Czołgów Ciężkich – pododdział wydzielony z 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte i podporządkowany 4 Pułku Czołgów Ciężkich.

Sformowanie W wyniku ciężkich walk w operacji pomorskiej 1 Brygada Pancerna straciła możliwość kontynuowania walki w swojej dotychczasowej postaci. Brzeg morza osiągnęły tylko cztery jej sprawne czołgi (wszystkie T-34-85): 214, 217, 220 i 121Tankiści. Prawdziwa historia czterech pancernych, s. 361.. Zgodnie z rozkazem jednostka pozostała w Gdańsku, celem obrony wybrzeża w tym rejonie.

W międzyczasie udało się wyremontować kilka uszkodzonych czołgów brygady. Wówczas to podjęto decyzję o sformowaniu z dziesięciu sprawnych wozów kompanii pancernej, która miała kontynuować walkę w składzie 4 Pułku Czołgów Ciężkich. Załogi uzupełniano min. czołgistami powracającymi ze szpitala oraz żołnierzami po szkołach pancernychTankiści. Prawdziwa historia czterech pancernych, s. 366..

Struktura organizacyjna Skład: 10 czołgów T-34-85Tankiści. Prawdziwa historia czterech pancernych, s. 366-373. lub cztery T-34-85 i sześć T-34

Dowódcy czołgów: por. Paweł Dobrynin (także dowódca kompanii) ppor. Władysław Bagiński ppor. Stanisław Grala chor. Józef Najmowicz st. sierż. Stanisław Zieliński st. sierż. Ernest Jeleń st. sierż. Mieczysław Birula st. sierż. Siergiej Kryłow Pozostałe dwa nazwiska dowódców nieznane.

Łącznie 44-50 żołnierzy.

Działania bojowe 300px|right Kompania przeprawiła się na lewy brzeg Odry 19 kwietnia 1945 wchodząc razem z pułkiem do walk w Brandenburgii. Nad Kanałem Hohenzollernów jednostka wspierała natarcie 4 Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego. Ostatnim sprawnym czołgiem, który zakończył szlak bojowy kompanii był T-34-85 o numerze bocznym 217. Dowodził nim ranny w Bydgoszczy st. sierż. Stanisław Zieliński (w poprzednim czołgu 217, jeszcze w wersji T-34 model 1943, był strzelcem-radiooperatorem). Nastąpiło to 5 maja 1945 w Schollen.

Kamuflaż i oznakowanie wozów Jako jednostka składowa 4 pczc kompania przyjęła oznaczenia pułku: wozy bojowe malowano farbą olejną koloru ciemnozielonego. Na wieży malowano orła. Stylizowany, aczkolwiek znacznie uproszczony kształt orła wzorowany był na orle piastowskim. Wysokość orła wahała się od 20 do 40 cm. W 4 pczc, znak orła malowano na tle czerwonego rombu obwiedzionego białymi liniami.

Przypisy

Bibliografia Kacper Śledziński, Tankiści. Prawdziwa historia czterech pancernych.

Kategoria:Wojska pancerne ludowego Wojska Polskiego