Wacław Bonifacy Lenckowski (ur. 6 stycznia 1896 w Mroczy, w Wielkopolsce, zm. między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Antoniego i Marianny z Kuberów. Od 1912 działał w polskich organizacjach młodzieżowych. Pracując jako kierownik w domu towarowym Gunderman w Tucholi organizował stowarzyszenia „Młodzieży Polskiej” i „Młodzieży Kupieckiej”. Czynnie uczestniczył w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, za co został aresztowany przez władze niemieckie i skazany przez sąd w Grudziądzu na dozór policyjny.
W związku z wybuchem I wojny światowej zmobilizowany i po wcieleniu do niemieckiej 13 Dywizji Piechoty skierowany na front zachodni. Po zakończeniu wojny wracił do kraju i po przekroczeniu linii demarkacyjnej pod Nakłem zgłosił do powstańczych oddziałów wielkopolskich. Komenda Poborowa w Poznaniu wciela go do I batalionu saperów wielkopolskich. Do Wojska Polskiego przyjęty w sierpniu 1919. 7 lutego 1920 został przyjęty na trzeci kurs do Szkoły Podchorążych Piechoty w Poznaniu (klasa 2/III) który był przeznaczony dla podoficerów armii niemieckiej. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych z 4 lokatą otrzymuje przydział do 51 pułku piechoty Strzelców Kresowych i wraz z pułkiem walczy w wojnie polsko-bolszewickiej.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1922 był w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1920 roku i 1013 lokatą wśród podporuczników piechoty. Pełnił różne funkcje w 51 pp. Na porucznika awansował ze starszeństwem z dniem 1 maja 1921, w 1924 posiadał - 35, w 1930 - 13 lokatę w swoim starszeństwie. Aktywnie uczestniczył w działalności Związku Strzeleckiego „Strzelec’, jako instruktor oraz autor szeregu instrukcji „Strzelca”. Był, wraz z Arturem Freyem, komendantem X Obwodu Związku Strzeleckiego, inicjatorem zorganizowania Marszu im Generała Rydza Śmigłego na trasie Podhajce – Brzeżany. Przy organizacji drugiej edycji marszu (20 – 22 lipca 1928) opracował regulamin, który został wydany w kilkutysięcznym nakładzie i stał się zasadniczym wzorem przy organizacji podobnych imprez w całym kraju. Absolwent kursu w Centrum Szkolenia Broni Specjalnych w Chełmnie. W 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 służył w batalionie KOP „Sejny” na stanowisku dowódcy plutonu łączności.
Podczas kampanii wrześniowej walczył w batalionie KOP „Sejny”, został wzięty do niewoli przez Sowietów. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w KozielskuУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 454.. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru poz. 24, z obozu został wywieziony 3 kwietnia 1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.
Był żonaty z Joanną z Buzdyganów.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana (sic!)Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Został upamiętniony na tablicy memoratywnej, umieszczonej na ścianie kaplicy cmentarnej na cmentarzu parafialnym w Mroczy.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986. 12 czerwca 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, . Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. .
Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Sejny” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1940