; ur. 30 września 1924 w Ōmihachiman) – japońska artystka zajmująca się tworzeniem i farbowaniem kimon. W 1990 została odznaczona tytułem Żywego Skarbu Narodowego, w 2014 roku przyznano jej Nagrodę Kioto w dziedzinie sztuki i filozofii, a w 2015 roku została odznaczona Orderem Kultury.
Życiorys Fukumi Shimura urodziła się 30 września 1924 roku w Ōmihachiman, w prefekturze Shiga. W 1942 roku ukończyła szkołę zawodową Bunka Gakuin. Zaczęła tkać kimona w 1955 roku, podążając tym samym śladem swojej matki, Toyo Ono. W tym samym roku uczestniczyła w ruchu artystycznym sztuki ludowej, instruowana przez jego twórcę, Muneyoshiego (Sōetsu) Yanagi. Po spotkaniu w 1957 roku z Tatsuakim Kurodą, artystą wykorzystującym w swojej twórczości lakę, uczestniczyła w wydarzeniu artystycznym zorganizowanym przez Japońskie Stowarzyszenie Sztuki Rzemiosła (Nihon Kōgeikai, zajmuje się ochroną i rozwojem dziedzictwa kulturowego, tradycyjnych japońskich rzemiosł, wspiera rzemieślników.
Swoją pierwszą indywidualną wystawę otworzyła w 1964 roku w Shiseido Gallery w Tokio. W 1985 roku, wspólnie z Kakō Moriguchi i Rikizō Munehiro zaprezentowała swoje prace na wystawie w Narodowym Muzeum Sztuki Współczesnej w Tokio.
W 1989 roku wspólnie z córką, Yōko Shimurą, otworzyła Tsuki Atelier, zaś w 2013 roku razem założyły szkołę Ars Shimura, nauczającą sztuki barwienia i tkania. Artystka miała też swoje wystawy w Narodowym Muzeum Sztuki Współczesnej w Kioto i w Muzeum Prefektury Okinawa.
Nagrody i odznaczenia 1983: Nagroda Osaragi Jirō za książkę „Jeden kolor, jedno życie” 1993: Nagroda Nihon Essayist Club Prize za książkę “Stories of Flowers” 1986: Medal Honoru z Purpurową Wstęgą 1990: Żywy Skarb Narodowy 1993: Osoba Zasłużona Kulturze () 2014: Nagroda Kioto w dziedzinie sztuki i filozofii 2015: Order Kultury
Twórczość W swojej twórczości Fukumi Shimura bazuje przede wszystkim na delikatnym i gęstym jedwabiu tsumugi, z którego wykonane tkaniny barwione są naturalnymi barwnikami. Technika ta pochodzi z Chin, jednak w Japonii przybrała swoją własną postać. Tkaniny ukazują szacunek do przyrody i dialog z nią, jednak natura w nich ukazywana zawsze ma elegancką i estetyczną postać. Proces barwienia zawiera elementy przypadkowości, przez co konkretnego rezultatu nie da się powtórzyć drugi raz.
Ważne prace 1958, kimono „Jesienna Mgła”, jedwab tsumugi 1960, kimono „Festiwal Gwiazd”, jedwab tsumugi 1961, kimono „Mgła”, jedwab tsumugi 1973, kimono „Staw Iware, Nara”, jedwab tsumugi 1992, kimono „Świątynia”, jedwab tsumugi 1998, kimona na temat „Opowieści o Genjim” 2000, kimono „Furo”, jedwab tsumugi 2007, kimono „Okubiwa”, jedwab tsumugi 2007, kimono „Schody Radości”, jedwab tsumugi
Przypisy
Kategoria:Japońscy artyści Kategoria:Japońscy stulatkowie Kategoria:Laureaci Nagrody Kioto Kategoria:Odznaczeni Orderem Kultury Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Żywe Skarby Narodowe