Nicole Marthe Le Douarin (ur. 20 sierpnia 1930 w Lorient) – francuska biolog rozwoju, zajmująca się chimerami. Odznaczona Krzyżem Wielkim Legii Honorowej, członkini Francuskiej Akademii Nauk i Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk. Laureatka Nagrody Kioto z 1986 roku w dziedzinie zaawansowanych technologii, pierwsza laureatka nagrody Pearl Meister Greengard z 2004 roku.
Życiorys Nicole Marthe Le Douarin urodziła się 20 sierpnia 1930 roku w Lorient, w Bretania. Jej matka była nauczycielką a ojciec biznesmenem. W 1944 r. z powodu wojny musiała opuścić rodzinną miejscowość i przeprowadzić się do Nantes. Po wojnie wróciła do Lorient, gdzie w 1949 r. ukończyła szkołę średnią. Potem rozpoczęła studia na Sorbonie. W 1951 roku wyszła za mąż, zaś w 1954 r. uzyskała stopień licencjata nauk przyrodniczych. Ukończywszy studia, zajęła się nauczaniem w szkole średniej.
Edukację na uniwersytecie podjęła ponownie w 1958. Prowadziła badania w laboratorium embriologii Étienne'a Wolffa, dyrektora Instytutu Embriologii w Centre national de la recherche scientifique (CNRS). W 1964 uzyskała stopień doktora nauk, jej doktorat dotyczył ontogennych czynników mających wpływ na wczesny rozwój wątroby i przewodu pokarmowego w ptasich zarodkach. Wykazała przy tym konieczność odpowiednich reakcji między endodermą a mezodermą.
Od 1965 do 1966 roku wykładała na Uniwersytecie Clermont-Ferrand. W 1966 roku, razem z mężem uzyskali posadę profesorską na uniwersytecie w Nantes. Jednak na miejscu dziekan odmówił ich przyjęcia, z powodu niechęci do małżeństw pracujących na tej samej uczelni. Dopiero po interwencji Étienne'a Wolffa dziekan ustąpił, dalej jedna przejawiał niechęć do Le Douarin i jej męża. Le Douarin kontynuowała badania ptasich embrionów, zwłaszcza na poziomie interakcji między endodermą a mezodermą. Odkryła metodę manipulacji embrionami pozwalającą produkować chimeryczne embriony z kur i przepiórek. Jej praca w tej dziedzinie przyniosła jej rozgłos. Kiedy w 1975 roku Étienne Wolff przeszedł na emerytur, dzięki rekomendacji Jamesa Eberta z Carnegie Institution for Science uzyskała stanowisko dyrektora Instytutu Embriologii w CNRS. Funkcję tę pełniła do 1988 roku. Następnie od 1988 do 2000 była profesorem na Collège de France. W latach 2001–2006 pełniła funkcję sekretarza w Francuskiej Akademii Nauk.
W 1982 roku opublikowała książkę The Neural Crest, a wkrótce potem przyznano jej członkostwo we Francuskiej Akademii Nauk oraz otrzymała Nagrodę Kioto w dziedzinie zaawansowanych technologii. W następujących latach otrzymała wiele wyróżnień, jest również pierwszą laureatką nagrody Pearl Meister Greengard, przyznawanej przez Uniwersytet Rockefellera od 2004 roku kobietom za naukowe osiągnięcia w dziedzinie biologii.
Wybrane prace
Nagrody i odznaczenia 1965, Prix de l'Académie des Sciences 1980, Kawaler Legii Honorowej 1986, Nagroda Kioto w dziedzinie zaawansowanych technologii 1990, nagroda Louisa-Jeanteta za Medycyny 1991, Oficer Legii Honorowej 1993, nagroda Louisy Gross Horwitz od Uniwersytetu Columbia 1997, nagroda Rossa Harrisona Prize od Międzynarodowego Towarzystwa Biologów Rozwojowych 1997, Komandor Legii Honorowej 2000, Wielki Oficer Legii Honorowej 2004, nagroda Pearl Meister Greengard (jako pierwsza laureatka tej nagrody) 2010, Krzyż Wielki Legii Honorowej
Członkostwo w organizacjach 1982, Francuska Akademia Nauk 1984, Amerykańska Akademia Sztuk i Nauk 1989, Royal Society 1993, Royal College of Pathologists 1999, Papieska Akademia Nauk 2002, Academy of Medical Sciences 2002, Brazylijska Akademia Naukowa (
Przypisy
Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Członkowie Francuskiej Akademii Nauk Kategoria:Członkowie Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk Kategoria:Francuscy biolodzy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lorient